านเหมือนก่อนที่ฝูงสัตว์อสูรจะบุกเข้ามา
สิ่งเดียวที่แตกต่างออกไปคือ
ก่อนหน้านี้มีคนรู้จักเขาเพียงไม่กี่คนเท่านั้น แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะไปที่ใด ทุกคนจะตะโกนด้วยความชื่นชมว่า ท่านอาจารย์ฉู่โม่ว!
ฉู่โม่วไม่สนใจแต่อย่างใด
เขาเดินทางไปกลับระหว่างบ้านและอาคารฝึกยุทธ์เพื่อฝึกฝนทุกวัน
บางครั้งเมื่อเฉินซีเวยกลับมา ทั้งสองจะพูดคุยกันเกี่ยวกับประสบการณ์ที่พบเจอมา
ด้วยสถานการณ์เช่นนี้
ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจึงพัฒนาขึ้นและใกล้ชิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เวลาเดินผ่านไปวันแล้ววันเล่า
ในพริบตาเดียวก็เป็นเวลามากกว่าสิบวันแล้ว
วันนี้ คือวันที่ระบบกลืนกินของฉู่โม่วกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง
“ถึงเวลากลืนกินอีกรอบแล้ว!”
ในอาคารฝึกยุทธ์ ฉู่โม่วนำร่างของวานรเผือกอัคนีออกมาจากพื้นที่เก็บของ
หลังจากที่สัตว์อสูรตัวนี้สิ้นใจ
ร่างกายของมันหดเล็กลงเรื่อย ๆ และในที่สุดก็มีขนาดเพียงแค่สิบเมตรเท่านั้น มันถูกเก็บไว้ในมิติพกพาของฉู่โม่ว
ตอนนี้ในห้องฝึกฝนขนาดใหญ่
ร่างของวานรเผือกอัคนีนอนอยู่บนพื้น แม้ว่าจะตายมาเป็นวันแล้วมันยังสร้างแรงกดดันมหาศาล
หากผู้คนหรือกระทั่งผู้ปลุกพลังทั่วไปมาอยู่ตรงหน้าก็คงต้องตกตะลึงจนลุกขึ้นไม่ไหว
นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของสัตว์อสูรระดับ 5 หากเทียบกับสัตว์อสูรระดับ 4 แล้ว มันได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงโดยสมบูรณ์และไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดาอีกต่อไป!
เขาส่ายหัวและกำจัดความคิดอื่น ๆ ออกไป
ฉู่โม่วยื่นมือออกไปข้างห
