เรื่อย ๆ และยิ่งเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนก็ได้ประจักษ์ถึงความน่ากลัวของลิงยักษ์ตนนี้มากขึ้นด้วยเช่นกัน
ยืนอยู่เบื้องหน้าวานรเผือกตนนี้ มนุษย์ไม่ต่างอะไรกับการเผชิญหน้ากับพระเจ้า พวกเขาล้วนหวาดกลัว
“เจ้านี่…”
“นี่มันตัวอะไรกันแน่!?”
บนกำแพงฐาน ผู้คนมากมายกำลังตกตะลึงกับสิ่งนี้
พวกเขามองไปยังสัตว์อสูรยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว ทุกหัวใจเต้นรัวไปอย่างพร้อมเพรียงกัน และพวกเขาเองก็ยังคิดเหมือนกันด้วยว่าหัวใจจะกระโดดออกจากร่าง
วานรเผือกที่มีเปลวเพลิงลุกท่วมตัวนี้สูงราว ๆ หนึ่งร้อยห้าสิบเมตร กลิ่นอายที่ห่อหุ้มร่างกายของมันไว้เปี่ยมไปด้วยแรงกดดันอันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาผ่านเปลวเพลิง ราวกับว่าการทำลายโลกใบนี้ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้สำหรับมัน
ผู้ปลุกพลังที่อยู่เบื้องล่าง อย่าว่าแต่ให้ต่อสู้กับมันเลย พวกเขาในตอนนี้ลำพังแค่ถืออาวุธในมือยังแทบจะไม่ไหว
“พ… พวกเราจะเอาชนะเจ้าสิ่งนี้ได้จริง ๆ เหรอ?!”
ผู้ปลุกพลังจำนวนมากกำลังคิดสิ่งนี้อยู่ในใจ
ในตอนนี้ ฉู่โม่วกำลังยืนมองวานรเผือกยักษ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
เขารู้ได้จากกลิ่นอาย
เจ้าตัวนี้จะต้องเป็นหัวหน้ากลุ่มสัตว์อสูรในครั้งนี้แน่ ๆ และดูเหมือนว่ามันจะทลายขีดจำกัดก้าวขึ้นเป็นระดับ 5 เรียบร้อยแล้ว !
“พวกมนุษย์!”
“เจ้าสังหารพวกพ้องของข้าไปเสียมาก ไม่ว่าอย่างไร พวกเจ้าก็ต้องตาย!”
วานรเผือกอัคนีหยุดเคลื่อนที่ มันมองลงมายังเหล่ามนุษย์ตัวเล็ก ๆ ที่เบื้องห