่วงลงยังพื้น
ก่อนจะถูกพวกมันรุมกัดกินทีละคน
“ช่วยด้วย สัตว์อสูรกำลังฝ่าแนวรบเข้ามา!”
เสียงร้องดังลั่นขึ้น
เฉินซีเวยซึ่งนั่งอยู่บนรั้วเห็นภาพเบื้องหน้า กระบี่ของเธอฉายแสงกล้าพุ่งตรงยังนกอสูรนั่นทันที
ในตอนนี้เธอเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงเท่านั้น พลังของเธอไม่มีค่าในสายตาของมันเลยแม้แต่น้อย
เมื่อเห็นเฉินซีเวยที่วิ่งเข้ามา ดวงตาของมันพลันฉายแววดูถูก มันกระพือปีกข้างหนึ่ง หมายจะพัดเด็กสาวให้พ้นจากวิถีสายตา
กระนั้น…
ทันใดนั้น ร่างของเฉินซีเวยพลันประกายแสงวาบ ความเร็วที่มีเพิ่มขึ้นกะทันหัน เธอหยุดการเคลื่อนไหวลงเบื้องหน้านกตัวนั้น กายอัดแน่นไปด้วยขุมพลัง เลือดในตัวเดือดพล่านก่อนที่เธอจะกระแทกมันด้วยอาวุธในมือ
ในการโจมตีดังกล่าว ปรากฏพลังเย็นเยือกซึ่งรุนแรงพอจะแช่แข็งวิญญาณได้เลย
เห็นได้ชัดว่าสัตว์อสูรระดับสามตัวนี้ประเมินพลังของอีกฝ่ายต่ำไป
ไม่ทันได้ตั้งตัว มันก็ถูกเยือกแข็งเสียแล้ว
แม้จะเป็นช่วงหนึ่ง แต่ก็ถือว่าเปิดช่องให้เฉินซีเวยแล้ว
ฟึบ!
กระบี่ยาวแทงลงยังคอของมันอย่างโหดเหี้ยม
