ฉู่โม่วไม่เลือกที่จะรอดูผลลัพธ์ต่อจากนี้ และพุ่งเข้าไปช่วยพวกเขาทันที!
บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องชำระ… แม้เหล่านักล่าสายลมจะไม่รู้เลยว่าตนเองไปเป็นหนี้บุญคุณให้ฉู่โม่วตั้งแต่เมื่อไร แต่การที่ชายหนุ่มเข้ามาช่วยครั้งนี้ก็ทำให้เจ้าตัวรู้สึกดีขึ้นมา ราวกับได้ยกภูเขาออกจากอกไปเลย
แถมนี่ยังเป็นโอกาสดี
ที่เขาจะได้ช่วงชิงพลังของตัวนิ่มตนนี้มาด้วย!
ฟุ่บ!
ในชั่วพริบตาที่ตกผลึกความคิดได้ ร่างของฉู่โม่วก็ถูกปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้า ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปในสมรภูมิทันที
…
ท่ามกลางการต่อสู้
ร่างของผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งที่ถูกตัวนิ่มแปดแถบยักษ์ชนกระเด็นลอยออกมาจากสนามรบ เขากระอักเลือดอยู่พักใหญ่ขณะที่พยายามลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง
อีกฟากหนึ่ง ผู้ฝึกยุทธ์ที่ถือโล่ขนาดใหญ่ในมือไว้ แม้ว่าจะไม่ตกเป็นเป้าโจมตีของมัน แต่ด้วยคลื่นพลังที่เกิดจากการกระแทกของสัตว์อสูรตนนี้ มันก็ทำให้เขายังต้องกระเด็นออกมานอนเลือดกบปากไม่ต่างกัน
“หัวหน้าครับ! พวกเราต้านมันไว้ไม่ได้แน่! ถ้ายังไง ผมจะหยุดมันเอาไว้ ระหว่างนั้นหัวหน้ากับคนอื่น ๆ ก็รีบหนีไปซะ!”
โล่เหล็กภายในมือของเขาเกิดรอยร้าวขึ้นมาแล้ว ในทางกายภาพก็ไม่ต่างอะไรกับการนำแผ่นเหล็กมาถือไว้ ชายคนนั้นไปไหนไม่ได้อีกแล้ว แต่เจ้าตัวยืนยันว่าจะยื้อเวลาให้ทุกคน
“นายนั่นแหละหนีไปก่อน!”
หัวหน้าทีมอย่างผู้ไล่ล่าแห่งสายลมกัดฟันแล้วพูดขึ้น
“ไม่ทันแล้วครับหัวหน้า รีบไปเร็ว!”
ผู้ฝึกยุทธ์ที
