ั้งหมดภายในฐานถูกสั่งงานให้เดินลาดตระเวนตลอดทั้งวัน ทั้งนี้การป้องกันฐานจากสิ่งที่ไม่รู้จะปรากฏตัวเมื่อไรจึงถือเป็นอะไรที่หนักหนาสาหัสสำหรับพวกเขามาก ๆ
เพราะแบบนี้
ถนนที่เคยมีชีวิตชีวาเส้นนี้จึงเงียบสงัดลงจนเห็นได้ชัดเจน
หากไม่จำเป็นก็ไม่มีใครเข้ามาเดินอยู่บนถนนเส้นนี้เลย
‘นี่เป็นกฎการอยู่รอดสำหรับโลกใบนี้!’
‘ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะตัดสินทุกอย่าง!’
ฉู่โม่วคิดในใจ
หากว่าในฐานลู่หยางมีกองกำลังที่แข็งแกร่งประจำการอยู่ ต่อให้สัตว์อสูรระดับ 5 ก็ไม่สามารถบุกเข้ามาได้อย่างแน่นอน เผลอ ๆ มันอาจจะถูกฆ่าตายอย่างง่าย ๆ เลยก็ได้
แต่ที่มันวุ่นวายเพราะฐานลู่หยางไม่มีกองกำลังระดับนั้นอยู่นั่นแหละ!
ดังนั้นแล้ว การเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับ 4 ที่กำลังจะเข้าสู่การเป็นระดับ 5 มันจึงกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้ทั้งสองฐานต้องร่วมมือกัน
พวกเขาต้องใช้ปรมาจารย์ยุทธ์กว่าสิบคนสำหรับการต่อสู้ในครั้งนี้
ประชากรกว่าหนึ่งล้านคนที่รวมกันแล้วของทั้งสองฐาน ทำได้เพียงรอผลลัพธ์ด้วยความหวาดกลัว… ความหวังเพียงหนึ่งเดียวคือขอให้ปรมาจารย์ยุทธ์ของพวกเขาไม่เป็นไร
ถ้าหากพวกเขาชนะกลับมา นั่นก็ถือว่าความกังวลครั้งนี้จะถูกยกออกไปจากอก ทุกคนจะกลับสู่การใช้ชีวิตปกติกันได้อย่างมีความสุข
แต่ถ้าพ่ายแพ้…
ผู้คนเหล่านี้ทำได้แค่เพียงรอวันถูกกลืนกินเท่านั้น!
‘เพราะงั้น…’
‘ถ้าอยากจะมีชีวิตที่ดี พลังก็เป็นสิ่งที่จำเป็น’
‘ไม่งั้นแล้ว เราก
