บทที่ 57 สลักไว้ในเทือกเขา ละลายไว้ในธารน้ำ มังกรสายฟ้าระเบิดพลังสายฟ้าคลั่งพันเมตร!
บนฟากฟ้า เมฆดำคล้ำปกคลุมไปทั่วพร้อมกับปลดปล่อยอัสนีสีม่วงให้วิ่งไปมาบนปุยเมฆสีเข้มจนเห็นได้ชัดเจน
ฉู่โม่วยังคงนั่งอยู่ในธารสายฟ้า อย่างไม่ไหวติงกับเสียงฟ้าคำรนที่ดังสนั่นราวกับวันสิ้นโลก สิ่งเดียวที่เขามุ่งมั่นในตอนนี้มีเพียงการดูดกลืนพลังสายฟ้านี้เท่านั้น
ภายในของเหลวที่อุดมไปด้วยกระแสไฟฟ้ามีกลิ่นอายอันลึกลับซ่อนอยู่ นอกจากที่มันจะสามารถฟื้นฟูร่างกายให้ได้แล้ว มันยังช่วยปรับปรุง พัฒนาร่างกายอย่างต่อเนื่องด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดเวลาที่ร่างกายถูกทำให้เกิดความเสียหายและรักษาขึ้นมาใหม่ ชายหนุ่มก็รู้สึกได้ว่าพรสวรรค์ธาตุสายฟ้าภายในร่างกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ผิดแน่ ธาตุสายฟ้าในตัวเขากำลังพัฒนาขึ้น!
ครืน!
เปรี้ยง!
เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าดังต่อเนื่องกันเป็นระยะ ๆ
มันทำให้ธารสายฟ้า ณ ตอนนี้กลายเป็นทะเลอสนีบาตไปแล้ว แรงกดดันที่แผ่ออกมาเองก็ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นไปด้วย
ฉู่โม่วนั่งขัดสมาธิสู้ทนกับความเจ็บปวดที่มาจากการโดนช็อต ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มพลังให้กับธาตุสายฟ้าของเขาให้มากและเร็วที่สุดเท่าทำได้
สามวันผ่านไป
พลังกายของฉู่โม่วเพิ่มขึ้นราว ๆ 22 ตันจากการที่บ่มเพาะอยู่ภายในทะเลสายฟ้านี้!
ตอนนี้พลังของเขาแตะ 68 ตันเข้าไปแล้ว!
อีกสามวันผ่านไปไวเหมือนโกหก…
เขาได้พลังเพิ่มขึ้นอีก 22 ตัน!
และคราวนี้ พลังกายของฉู
