ว จนอดรู้สึกภาคภูมิใจไม่ได้และตะโกนลั่น
“ข้าจงเกลียดจงชังจนอยากจะฆ่าแกเสีย แต่ราชาคนนี้ชอบคนมีพรสวรรค์ ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ ข้าจะยอมไว้ชีวิตให้ ไม่อย่างนั้นก็ตายซะ!”
“ตอนนี้ยังไม่รู้หรอกว่าใครจะเป็นฝ่ายที่ต้องตาย!”
ฉู่โม่วพ่นลมหายใจอย่างเยือกเย็น
“ฮึ่ม! อย่ามาเปลี่ยนใจทีหลังละ อย่ามาโทษราชาคนนี้ที่ใจร้ายก็แล้วกัน…”
เมื่อเห็นว่าฉู่โม่วไม่ยอมแพ้ พญาหงส์ทองก็ตอกกลับอย่างเยือกเย็น
แต่แล้ว…
ก่อนที่จะได้พูดจบ มันก็ถูกขัดจังหวะ
ชิ้ง!
เสียงกระบี่แหลมสูงดังกึกก้องไปทั่วทั้งภูเขา
ในขณะเดียวกัน
พลังปราณกระบี่ล่องหนอันน่าเกรงขามพลุ่งพล่านออกไปพร้อมเสียงคำรามลั่น
ชิ้ง!
พืชพรรณที่เคยมีชีวิตชีวาในรัศมีหลายสิบเมตรกลายเป็นผุยผงทันที
พื้นดินและก้อนหินโดยรอบระเบิดและกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันใด!
ตอนนั้นเอง ลำแสงกระบี่พลันพุ่งเข้าไปในสายตาของผู้สังเกตการณ์ราวกับว่ามีแสงระเบิดออกมา!
ตอนนี้
พายุฝนเริ่มซาลง และสายลมโบกเบา
ไม่มีแม้กระทั่งแสงสายฟ้า จนทุกคนมองเห็นเพียงความมืดมิดเท่านั้น
ความมืดปกคลุมโลกทั้งใบ!
เมื่อเผชิญหน้ากับลำแสงกระบี่ที่ดูราวกับสร้างขึ้นจากพลังของพระเจ้า สีหน้าของพญาหงส์ทองพลันฉายแววตื่นตะลึง มันเงื้อกรงเล็บทั้งสองขึ้นตามสัญชาตญาณเพื่อทำลายพลังของกระบี่อย่างก่อนหน้านี้
แต่…
พลังปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งไร้เทียมทานและเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารที่จะบดขยี้ทุกสิ่ง ด้วยพละกำลังไร้ที่สิ้นสุดราวกับภูเขา
