บทที่ 46 ฆาตกรซ่อนแอบ
ภายในค่ายพักแรม
ฉู่โม่วกำลังสนทนากับหมัวซานซาน
“คุณฉู่โม่วคะ จากข้อตกลงก่อนหน้าของเรา หลังจากที่เข้ามาในเขตแดนลับแล้ว คุณจะช่วยฉันเอาผลึกซวนหยวนออกมา จำได้ไหมคะ?” หมัวซานซานกล่าว
ชายหนุ่มพยักหน้า
“ถ้างั้นคุณสนใจเรื่องผลึกซวนหยวนบ้างไหมคะ” เธอกล่าวผ่านรอยยิ้มจาง ๆ
“นั่นไม่ใช่ประเด็นเลย ถ้ารู้แล้วมันจะเป็นยังไงเหรอครับ ยังไงมันก็ต้องเป็นของคุณหนูหมัวอยู่แล้ว ”
“ก็ถ้า…” หมัวซานซานเว้นช่วงเพื่อสูดหายใจ
“มันเป็นของล้ำค่ามาก ๆ เหรอ ไม่รู้สิ มันก็คงเป็นของดี แต่ผมไม่ได้นึกอยากได้หรอกนะ”
หมัวซานซานได้ฟังดังนั้นก็อดชื่นชมในตัวชายผู้นี้ไม่ได้
หญิงสาวแสดงสีหน้าจริงจังระหว่างตอบคำถาม “ตามจริงแล้ว ผลึกซวนหยวนเป็นสมบัติหายากอย่างหนึ่ง ซึ่งทำให้ผู้ปลุกพลังสามารถก้าวข้ามระดับพลังปัจจุบันและแข็งแกร่งขึ้น!”
“อย่างเช่นผู้ปลุกพลังที่มีพลังกายจำกัดอยู่ที่ 100 ตัน แต่ถ้าใช้ผลึกซวนหยวนล่ะก็ คนผู้นั้นจะสามารถข้ามขีดจำกัด พลังกายอาจพุ่งทะยานไปได้ถึง 150 ตัน หรือ 200 ตันก็ยังเป็นไปได้!”
“สิ่งนี้ทำให้ผู้ปลุกพลังทั้งหลายไม่ว่าขั้นไหน ก็สามารถทำลายขีดจำกัดของตัวเองได้แน่นอน!” เมื่อพูดจบ แววตาของหมัวซานซานก็เปล่งประกาย
ทำลายขีดจำกัดของตัวเอง?
ครั้นฉู่โม่วได้ฟังแล้วก็อดหรี่ตาไม่ได้
ผลึกซวนหยวนทำให้ผู้ครอบครองข้ามขีดจำกัดพลังของตัวเอง นั่นหมายความว่าหากเขามีมันอยู่ในมือ ก็จะทำให้แข็งแกร่งยิ่
