บทที่ 42 บ่มเพาะโลหิตเสร็จสิ้น!
เขตแดนลับเหรอ?
ฉู่โม่วใจเต้นแรง
แน่นอนว่าเขาเคยได้ยืนเรื่องดินเขตแดนลับมาก่อน
ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินแห่งนี้ ก็มีเขตแดนขนาดเล็กอีกมากมายปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วทั้งดาวเคราะห์ เขตแดนเหล่านั้นถูกเรียกว่าเขตแดนลับ ซึ่งพวกมันมีเส้นทางเชื่อมต่อกับดาวเคราะห์นี้และหาพบได้ยากยิ่งนัก
เขตแดนลับบางแห่งก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากร ภูเขา แหล่งน้ำและชีวิต อาจมีกระทั่งสัตว์อสูรหรือสมบัติแห่งสวรรค์และโลกมากมายหลายชนิด ในขณะที่เขตแดนลับอื่น ๆ นั้นแห้งแล้งจนไม่มีแม้แต่หญ้าหรือต้นไม้
แต่อย่างไรก็ตาม…
เมื่อเขตแดนลับสักแห่งปรากฏขึ้นในโลก เหล่าคนนอกก็จะแก่งแย่งกันและเกิดเป็นการนองเลือดในที่สุด
ตัวอย่างเช่น …ที่กองกำลังขนาดใหญ่หรือฐานมากมายบนโลกยังคงยืนหยัดอยู่ได้เพราะพวกเขาต่างก็มีเขตแดนลับขนาดใหญ่เป็นของตัวเอง
พวกมันเต็มไปด้วยพลังอณูแห่งชีวิตและทรัพยากรซึ่งเป็นรากฐานของกองกำลังและฐานที่แข็งแกร่ง!
และด้วยความลับที่ล้ำค่าถึงขนาดนี้
หมัวซานซานกำลังชวนเขาไปจริง ๆ หรือว่าเธอจะมีเขตแดนลับอยู่ในครอบครอง?
ราวกับรู้ว่าฉู่โม่วกำลังคิดอะไร อีกฝ่ายพยักหน้าเบา ๆ และกล่าว “ใช่ค่ะ! ฉันมีเขตแดนลับอยู่… อันที่จริงฉันรอสมบัติที่คุณเอากลับมาจากฐานฉางเฟิงอยู่ สมบัติชิ้นนั้นคือประตูไปสู่เขตแดนลับนี้นี่แหละ!”
ฉู่โม่วพยักหน้าหงึก ๆ
แต่แล้วเขาก็ถามขึ้น “เขตแดนลับเป็นสิ
