บทที่ 41 ผลของยานอแรดหยกกับเขตแดนลับ!
เมื่อกลับไปที่บ้าน
ฉู่โม่วก็เห็นว่าเฉินซีเวยยังไม่กลับมา
ตั้งแต่ชนะอันดับหนึ่งในการทดสอบไล่ล่าสองเมือง เธอก็ได้รับการเอาใจใส่จากปรมาจารย์ยุทธ์เสิ่นจิ้น ผู้อำนวยการสถาบันที่รับเธอเป็นศิษย์และคอยสอนอย่างใกล้ชิด
ว่ากันว่าเขามักจะออกไปต่อสู้ในป่าและไม่ค่อยอยู่บ้านเท่าไหร่นัก
แต่…
แม้ว่าเฉินซีเวยจะไม่ได้กลับมา เธอก็ยังคิดถึงฉู่โม่วเสมอ
ทุก ๆ สามวันจะมีคนส่งเนื้อสัตว์อสูรกองใหญ่มาให้ฉู่โม่วกิน
แต่ก็โชคดีที่เธอไม่ค่อยมีเวลากลับมา ไม่อย่างนั้นเฉินซีเวยคงสงสัยที่ฉู่โม่วออกไปข้างนอกบ่อย ๆ และแทบไม่เจอใครเลยเป็นเวลาหลายวัน
“แต่ว่า…”
“ฉันจะกินเนื้อสัตว์อสูรพวกนี้หมดเมื่อไหร่กันเนี่ย”
เมื่อหันไปเห็นเนื้อสัตว์อสูรในบ้านเป็นกองพะเนิน ฉู่โม่วก็อดถอนหายใจไม่ได้
เขาส่ายหน้าเพื่อกำจัดความคิดยุ่งเหยิงออกไป
หลังจากที่อาบน้ำเสร็จ ฉู่โม่วก็ตรงไปที่ห้องฝึกฝน
“ได้เวลาลองใช้ยานอแรดหยก!”
เขาหยิบเอานอสีดำรูปจันทร์เสี้ยวออกมาจากห้องเก็บของ ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เมื่อใช้กระบี่ตัดนอนั้นก็มียาสีหยกพร้อมกลิ่นจาง ๆ หยดลงมา
ว่ากันว่ายานอแรดหยกจากแรดนอเอกนั้นมีพลังมหาศาลที่สามารถเร่งการพัฒนาพลังอณูแห่งชีวิตของผู้ปลุกพลังให้เร็วขึ้นกว่าสิบเท่า!
ตอนนี้
ทันทีที่ยาสีหยกปรากฏขึ้น ถึงจะยังไม่ได้กลืนมันลงไป แค่เพียงได้กลิ่น ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าเลือดในร่างกายเริ่มตื่นตัวขึ้นแ
