ราะอะไร
ตั้งแต่กลับมาจากฐานฉางเฟิง ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ถึงความเร่งรีบในใจและคิดที่จะพัฒนาตัวเองให้เร็วที่สุดอยู่เสมอ
เขาไม่รู้ว่าความไม่สบายนี้มาจากไหนกันแน่
แต่ลึก ๆ ในหัวใจ ชายหนุ่มสัมผัสได้ว่ามันสำคัญเป็นอย่างมากและไม่กล้านิ่งนอนใจ
‘ไปหอการค้าหยกแก้วแล้วซื้อสมบัติมาช่วยบ่มเพาะโลหิตดีกว่า’
‘อีกอย่าง…’
‘ไปถามหมัวซานซานว่ายังมียานอแรดหยกอีกมั้ยดีกว่า ฉันจะได้ซื้อมาเพิ่ม!’
ฉู่โม่วตัดสินใจ
เขาอาบน้ำและมุ่งหน้าไปยังหอการค้าหยกแก้วทันที
โดยมีหินปฐมกาลจำนวนไม่น้อย และซากสัตว์อสูรมากมายติดตัวไปด้วย
แทนที่จะเก็บสะสมไว้ สู้เอาไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรในการฝึกดีกว่า!
ตลอดทาง
ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น เขาก็เดินทางมาถึงหอการค้าหยกแก้ว
“สวัสดีค่ะคุณฉู่โม่ว”
ทันทีที่เข้าไป พนักงานหญิงก็เข้ามาทักทายและรีบทำความเคารพทันที
ฉู่โม่วพยักหน้าเบา ๆ และเอ่ยถาม “คุณหนูหมัวซานซานว่างไหม?”
“ค่ะ ต้องการพบคุณหนูหมัวเหรอคะ? รอสักครู่นะคะ ดิฉันจะไปแจ้งให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”
เธอกล่าว
หลังจากที่ได้รับคำตอบจากฉู่โม่ว เธอก็กลับหลังหันและขึ้นไปชั้นบน
หลังจากผ่านไปสักพัก พนักงานสาวก็กลับลงมา “คุณฉู่โม่ว คุณหนูหมัวเชิญขึ้นไปด้านบนค่ะ”
“ขอบใจมาก”
ชายหนุ่มพยักหน้าและเดินขึ้นไป
บนชั้นสอง ฉู่โม่วเห็นหมัวซานซานอ่านหนังสืออยู่
เธอสวมชุดยาวสีแดงน้ำเงิน ตัดกับผิวขาวนวลยิ่งกว่าหิมะที่ดึงดูดตาเหลือเกิน
“คุณฉู่โม่ว มาหาฉันมีอะไรเหรอ?”
