บทที่ 149 เงามารคืบคลานมาสู่โลก!

บนบัลลังก์ ชายร่างกำยำและสูงสง่านั่งตัวตรง แม้ว่าจะไม่มีสัญญาณของชีวิต อย่างไรก็ตาม ยังมีจิตวิญญาณสั่นไหว ออกมาจากร่างกายนั้น เพียงแต่ว่าในตอนนี้ เสี่ยวเฮยยังคงอยู่ในสภาพที่บ้าคลั่ง ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ การทำลายล้างสัตว์ยักษ์ ทำให้เสี่ยวเฮยสูญเสียเป้าหมาย ณ ขณะนี้ ชายผู้อยู่บนบัลลังก์ ซึ่งปรากฏตัวต่อหน้าเขา กลายเป็นเป้าหมายใหม่ของเสี่ยวเฮย ตอนนี้เป้าหมายใหม่มาแล้ว ข้าต้องฉึกกราชากมัน! นี่คือสิ่งที่เสี่ยวเฮยคิดอยู่ในใจ ภายใต้การจ้องมองอย่างตกตะลึงของชายร่างสูง จู่ๆเสี่ยวเฮยก็ ก้าวเท้าของเขา และพุ่งไปหาชายที่นั่งอยู่บนบัลลังก์! แต่ก่อนที่เขาจะไปถึงบัลลังก์ ปราณที่มองไม่เห็นได้พุ่งเข้าหา เสี่ยวเฮย กดดันจากบนลงมาล่าง หยุดร่างของเสี่ยวเฮย! รูม่านตาของเสี่ยวเฮยหดตัวเล็กน้อย เขายืนนิ่ง ร่างกายของเขา สั่นอย่างต่อเนื่อง! แรงกดดันมหาศาล ก็ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่า มันต้องการที่จะหยุดยั้งเสี่ยวเฮยโดยสิ้นเชิง! ในตอนนี้บนบัลลังก์ ดวงตาของชายคนนั้นค่อยๆเปิดขึ้น เขาเปิดปากแล้วพูดว่า: “น่าสนใจ ร่างกายนี้คือ?” หลังจากที่พูด ชายบนบัลลังก์ยกมือขึ้น และหมุนมือเล็กน้อย ปราณอันทรงพลังที่กดบนร่างกายของเสี่ยวเฮย แข็งแกร่งขึ้นอีก ครั้ง! เสี่ยวเฮยก้มลงเล็กน้อย แต่เข่า เขาไม่งอเลย! ด้วยเสียงคำราม เสี่ยวเฮยพยุงร่างของเขาขึ้นมาอีกครั้ง! แม้ว่าเสี่ยวเฮย ซึ่งตอนนี้ถูกมารเข้าสิงแล้ว ในใจของเขามีแต่ การต่อสู้และการต่อสู้ แต่ในหัวของเขา เสียงหนึ่งดังขึ้น เจ้าจะคุกเข่าไม่ได้! เจ้าไม่สามารถคุกเข่าต่อหน้าชายผู้นี้! ตัวเขาเองก็ไม่ทราบเหตุผล แต่เสียงในใจของเขาดูเหมือนจะ ชัดเจน เสี่ยวเฮยกัดฟัน กระดูกสันหลังยืดตรง! ชายที่อยู่บนบัลลังก์พยักหน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งนี้ และพูดว่า “ไม่แปลกใจเลย ที่เขามาถึงที่นี่ ด้วยท่าทางที่รุนแรงเช่นนี้” ขณะที่พูด แรงกดดันต่อเสี่ยวเฮยเพิ่มขึ้นอีกครั้ง! อย่างชัดเจน. ชายที่อยู่บนบัลลังก์ ต้องการดูว่าขีดจำกัดของเสี่ยวเฮยอยู่ที่ใด เมื่อเวลาผ่านไป แรงกดดันต่อเสี่ยวเฮยก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ร่างกายและพื้นที่ทั้งหมด ถูกบีบจนบิดเบี้ยวด้วยแรงดันอันทรง พลังนี้! เสี่ยวเฮยกำหมัดแน่นและกัดฟัน มีเลือดไหลซึมออกมาระหว่างฟันด้วย! อย่างไรก็ตาม เข่าตั้งตรง ไม่งอลงแม้แต่น้อย ยืนอยู่อย่างมั่นคง บนแรงกดดันอันทรงพลังนี้ “น่าสนใจ.” ชายบนบัลลังก์พยักหน้า เมื่อเผชิญหน้ากับการกดขี่อันทรงพลังนี้ บนพื้นผิวร่างของเสี่ยวเฮย รูปแบบเปลวไฟถูกเปิดใช้งานอย่าง สมบูรณ์! ชายที่อยู่บนบัลลังก์ยังคงเพิ่มแรงกดดันต่อเสี่ยวเฮย อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เสี่ยวเฮยไม่ได้รับอนุญาตให้ งอเข่า ไม่ว่าจะเป็นเลือดออกจากปากหรือ เลือดที่ไหลออกมาจากรูขุม ขนบนพื้นผิวของร่างกาย สิ่งเหล่านี้ทำให้ข้าคุกเข่าลงไม่ได้! ด้วยเหตุนี้ เสี่ยวเฮยในตอนนี้จึงเต็มไปด้วยโลหิต! ณ เวลานี้ ผ่านไปสองชั่วบยามเต็มๆ ดวงตาของชายผู้อยู่บนบัลลังก์ ค่อยๆเผยให้เห็นท่าทางเคร่งขรึม แม้ว่านี่จะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่ง ของจิตวิญญาณของเขา อย่างไรก็ตาม พลังงานปราณที่ปล่อยออกมา ไม่ใช่สิ่งที่เสี่ยวเฮย น่าจะทนได้ แต่เขายังยืนหยัดจนถึงตอนนี้! ในช่วงเวลานี้. ชายที่อยู่บนบัลลังก์ต้องการพยายามอีกครั้ง ถ้ายังไม่สามารถล้มเสี่ยวเฮยได้ จากนั้น เขาจะตัดสินใจส่งต่อมรดกของเขา ให้กับชายเปื้อน โลหิตที่อยู่ข้างหน้า มีเพียงชายผู้นี้เท่านั้น ที่คู่ควรกับมรดกของเขา! เมื่อคิดได้เช่นนี้ พลิกฝ่ามือ ความกดดันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว! พื้นที่มิติเริ่มบิดเบี้ยว! แผ่นดินเริ่มสั่นสะเทือน! ร่างกายของเสี่ยวเฮย มีโลหิตพุ่งออกมา! ร่างกายสั่นอย่างต่อเนื่อง! ช้าก่อน ในร่างกายของเสี่ยวเฮย ปราณมารที่ชั่วร้ายปะทุขึ้น! กระจายทั่วพื้นที่ทั้งหมด! และความรุนแรงของปราณมารนี้ ถึงกับทำให้คนที่อยู่บนบัลลังก์ ตกใจ! ชายร่างสูงที่เฝ้ามองจากระยะไกล ได้รับผลกระทบจากปราณอัน มหึมานี้ เขาถึงกับคุกเข่าลงข้างหนึ่ง เมื่อเผชิญหน้ากับเสี่ยวเฮย ด้วย ความตั้งใจที่จะยอมจำนน! ชายที่อยู่บนบัลลังก์แสดงความประหลาดใจในดวงตาของเขา “ชายคนนี้ มีที่มาอย่างไร?” ขณะที่พูด ปราณมารชั่วร้ายอันมหึมาก็รวบรวมอย่างช้าๆ กลายเป็นภาพเงา! ร่างนั้นสวมชุดเกราะมาร และใบหน้าของเขาก็เหมือนกับเสี่ยว เฮย! ร่างในชุดเกราะมาร ไร้ความรู้สึก มองลงไปที่ชายบนบัลลังก์ และ ส่งเสียงแผ่วเบา “เจ้าเองหรือ ที่ต้องการให้ราชายอมจำนน?” ชายบนบัลลังก์ดูจริงจัง “เจ้าเป็นใคร” พลังเช่นนี้ แม้ในสมัยโบราณก็ยังไม่เคยได้สัมผัส! แม้แต่กับจักรพรรดินีหยุนหวง ก็ไม่เคยรู้สึกถึงการถูกกดขี่เช่นนี้! ร่างในชุดเกราะมาร ไม่ตอบคำถามของชายผู้อยู่บนบัลลังก์ แต่เขาพูดต่อว่า: “ถ้าเจ้าต้องการ ให้ราชาก้มหัวต่อเจ้า!” “เจ้าสามารถจ่ายไหวไหม?” ชายที่อยู่บนบัลลังก์มีสีหน้าจริงจัง และพูดว่า “ท่านผู้อาวุโส ข้า ไม่ได้หมายความอย่างนั้น ข้าแค่อยากลองขีดจำกัดเท่านั้นเอง” ร่างในชุดเกราะเวทมนตร์พูดว่า: “โอ้? เจ้าไม่มีความคิดอื่นอยู่ใน ใจจริงๆ?” ม่านตาของชายบนบัลลังก์สั่นเล็กน้อย หากไม่มีความคิดอื่นก็เป็นไปไม่ได้ เผชิญหน้ากับเด็กรุ่นหลัง เขาได้ปล่อยพลังอันยิ่งใหญ่ออกมาแล้ว แต่ก็ยังทำให้เด็กรุ่นหลัง คุกเข่าลงไม่ได้ นี่ทำให้เขาดูแย่จริงๆ! ดังนั้น โดยจิตใต้สำนึก ชายผู้อยู่บนบัลลังก์ก็ต้องการปราบปราม เสี่ยวเฮยเช่นกัน! แต่ร่างตรงหน้าเขา รู้หมดแล้ว! ต่อหน้าร่างในชุดเกราะมาร ไม่มีอะไรจะปิดบังสิ่งที่คิดอยู่ในใจ! “ท่านผู้อาวุโส ตอนนี้ข้าเหลือวิญญาณเพียงดวงเดียวซึ่งใช้ สำหรับสืบทอดมรดก หลังจากได้รับมรดกแล้วข้าก็จะหายไป” “ข้าขอเวลาหน่อยได้ไหม ท่านผู้อาวุโส” ร่างในชุดเกราะมาร มองชายผู้อยู่บนบัลลังก์อย่างลึกซึ้ง โดยไม่พูดอะไรสักคำ เงานั้นก็สลายไป กลายเป็นปราณชั่วร้าย และกลับไปที่ร่างของเสี่ยวเฮย และเสี่ยวเฮย ก็ตื่นจากสภาวะบ้าคลั่งเช่นกัน เขาเกาหัว มองไปรอบๆ แล้วพูดว่า “ห๊ะ? เกิดอะไรขึ้น?” ชายบนบัลลังก์ มองไปที่เสี่ยวเฮยด้วยความหวาดหวั่น จากนั้น มองไปที่ชายร่างสูงในระยะไกล เขาพูดว่า “มานี่สิ” ชายร่างสูงผงะไปครู่หนึ่ง แต่เขาเดินไปโดยไม่รู้ตัว รอจนกว่าชายคนนั้นจะเดินไปที่บัลลังก์ ชายบนบัลลังก์ยื่นนิ้วออกมา แตะที่หน้าผากของชายร่างสูง ชายร่างสูงผงะ นี่คือมรดก! อย่างไรก็ตาม ในใจของเขาก็ยังมีข้อสงสัยอยู่ ท่านส่งต่อให้ข้าทำไม เสี่ยวเฮย เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดไม่ใช่หรือ? ดูเหมือน เขาจะรู้ว่าชายร่างสูงกำลังคิดอะไรอยู่ ชายบนบัลลังก์กล่าวว่า: “ทักษะและร่างกายของเขา ไม่ จำเป็นต้องสืบทอดมาจากข้า” ทักษะของข้าเอง ต่อหน้าทักษะทางกายภาพของเสี่ยวเฮย อาจ แตกต่างกันมากในระดับหนึ่งเลยทีเดียว ให้มรดกข้าแก่เขาไปเหรอ? นี่มันสิ้นเปลืองเกินไป! นอกจากนี้เสี่ยวเฮย ยังมีสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ในร่างกายของเขา ตอนนี้. ลำแสงวิญญาณของชายผู้อยู่บนบัลลังก์ ส่องสว่างเป็นครั้ง สุดท้าย ถ้าเขาไม่ให้มรดกนี้แก่ผู้อื่น เขาเกรงว่า มันจะหายไปหมดจาก โลกนี้! แทนที่จะเป็นเช่นนั้น คงดีกว่าที่จะมอบให้กับชายร่างสูงผู้นี้ แม้ว่าจะเทียบกับเสี่ยวเฮย แต่ก็ไม่ได้แย่กว่าเท่าไหร่ รูม่านตาของชายบนบัลลังก์หลุดโฟกัส เห็นได้ชัดว่าเขาสลาย หายไปหมดแล้วจากโลกนี้ ชายร่างสูง มองไปที่เสี่ยวเฮยด้วยท่าทางที่ซับซ้อน อยู่ดีๆ เขาก็ได้รับมรดก! … ในตอนนี้ หงหยิงมาถึงส่วนลึกของดินแดนลับแล้ว ตรงหน้านาง มีบ้านไม้ไผ่หลังหนึ่ง