ขณะที่ทหารรักษาการณ์เมืองกำลังเก็บกวาดซากอสูรนอกเมือง หลิวเมิ่งฉีก็นำสถานการณ์ของเทือกเขาวายุดำไปรายงานให้เฉินเว่ยทราบ
เฉินเว่ยส่งสายลับออกไปตรวจสอบเพื่อยืนยันทันที
เมื่อสายลับเห็นยอดเขาที่เต็มไปด้วยซากอสูร ก็ตกใจจนงุนงงไปทั้งคน
จำนวนซากอสูรที่นี่ กลับไม่น้อยไปกว่าที่กองอยู่นอกเมืองเลยแม้แต่น้อย
โดยเฉพาะแท่นบูชาซากอสูรที่วางเรียงกันเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสนั้น ข้างในล้วนแต่เป็นมหาอสูร จำนวนนับคร่าวๆ ก็มีมากกว่า 20 ตน
สายลับยังได้เห็นอสูรหมีอสูรจอมพลังที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังนอกเมือง แต่ณ เวลานี้ อีกฝ่ายก็กลายเป็นซากศพที่เน่าเปื่อยเล็กน้อย ส่งกลิ่นเหม็นเน่า วางอยู่ใต้แท่นเนื้อ
สองขาของสายลับสั่นเทา รีบร้อนวิ่งกลับเข้าเมือง นำข่าวนี้มารายงานให้เฉินเว่ยทราบอย่างละเอียด
เฉินเว่ยฟังจบ ก็ยืนตะลึงอยู่นาน แล้วจึงถอนหายใจยาวออกมา
เขาประจำการอยู่ที่เมืองปีกครามมานานหลายสิบปี ย่อมรู้ดีว่า มหาอสูรที่ซุ่มซ่อนอยู่รอบๆ เมืองปีกครามนี้ น่าจะถูกเซียวเหยียนสังหารจนเกลี้ยงแล้ว!
หากครั้งนี้ไม่มีสำนักศึกษาตำหนักจันทน์บังเอิญมอบหมายภารกิจ และบังเอิญถูกเซียวเหยียนรับไป… เฉินเว่ยแทบจะไม่กล้าจินตนาการว่า ณ เวลานี้เมืองปีกค
