เพราะงั้นเขาจึงตั้งใจที่จะลองหาคำตอบสำหรับเรื่องนี้ดู
แต่ตอนนั้นเอง
“นั่น สัตว์อสูร!”
“สัตว์อสูรบุกเข้ามาแล้ว!”
“หนีเร็ว! หนี… อ๊ากกกกก!”
ไม่ไกลนักจากจุดที่ฉู่โม่วยืนอยู่ ประชาชนธรรมดากลุ่มใหญ่ต่างร้องกันออกมาด้วยความหวาดกลัว พวกเขาล้วนพากันวิ่งหนีโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น
และเพราะจำนวนของผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นมีปริมาณมาก
เมื่อหนึ่งคนล้ม อีกหลายคนก็จะเหยียบซ้ำโดยไม่คิดจะหันไปช่วย!?
ผู้คนมากมายล้มลงเพราะความอลหม่าน พวกเขาเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ลุกอีกต่อไป เพราะคนที่มาจากด้านหลังจะใช้ร่างของพวกเขาเหล่านั้นเสมือนทางผ่าน ดีไม่ดีร่างที่อยู่เบื้องล่างเองก็อาจจะเคยเป็นเพื่อนหรือญาติพี่น้องของคนพวกนั้นมาก่อนก็ได้
ตามมาติด ๆ ที่ด้านหลังฝูงชน
สัตว์อสูรขนาดใหญ่เดินเข้ามายังถนนคนเดินสายนี้!
ด้วยร่างกายใหญ่โตของมัน เพียงแค่ชนตึกนิดหน่อยก็ทำให้เศษปูนเศษหินที่ใช้ก่อสร้างตึกอาคารหลังนั้นถล่มลงมา ทำให้ผู้คนบาดเจ็บได้แล้ว
ผู้ฝึกยุทธ์มากมายที่เห็นเช่นนั้นต่างพากันเข้าไปสกัดกั้น!
ทว่าพวกเขาไม่ต่างอะไรกับมดปลวกเมื่อต้องอยู่ต่อหน้าสัตว์อสูรขนาดใหญ่ตัวนี้ เพียงพริบตาเดียว มันก็สามารถกำจัดผู้ที่เข้ามาขวางได้จนหมด
เห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี ฉู่โม่วก็ชะงักไปพักใหญ่
ทันใดนั้นร่างของเขาก็หายวับไปและปรากฏตัวอีกทีใกล้กับกลุ่มชนที่กำลังพากันหนี!
“แง… แม่… แม่คะ! แม่อยู่ไหนคะ!”
เด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งกำลังนั่งลงไปกับพื
