้าใกล้เธอได้เลย
แต่ในตอนนี้ หมัวซานซานกลับกำลังพูดคุยและหัวเราะอยู่กับฉู่โม่ว รอยยิ้มที่เขาไม่เคยได้เห็นมาก่อน แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับชายหนุ่มนั้นค่อนข้างจะชิดใกล้กัน เช่นนั้นแล้วย่อมเป็นเรื่องธรรมดาที่จางเสวี่ยนจะรู้สึกไม่สบายใจมาก ๆ
เพราะงั้นแล้ว…
จางเสวี่ยนจึงวางแผนทำให้ฉู่โม่วเผชิญหน้ากับความอับอายโดยการหาเรื่องสั่งสอนเขาต่อหน้าธารกำนัล!
ทว่าเมื่อตอนที่เขาพูดออกมาเช่นนี้
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่โดยรอบก็ล้วนแต่ไม่เห็นด้วยกันทั้งนั้น
พวกเขามีความเห็นเช่นเดียวกัน รวมถึงสิ่งที่จางเสวี่ยนพูดเองก็ทำให้รับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าเขาตั้งใจจะเป็นศัตรูกับฉู่โม่ว
แต่ฉู่โม่วตอนนี้เป็นพันธมิตรกับเครือหอการค้าหยกแก้ว ซึ่งถือว่ามีสถานะไม่ธรรมดา
ดังนั้นคนเฒ่าคนแก่เช่นพวกเขาย่อมต้องเลือกที่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวโดยไม่ต้องคิดอะไรมาก
ทางที่ดีที่สุดที่ทำให้ชีวิตสามารถอยู่ได้อย่างยืนยาว นั่นคือ… อย่าเอาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้องกับปัญหาของคนอื่น!
ส่วนทางฝั่งของฉู่โม่ว
ตอนนี้… เขาเริ่มรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาแล้ว
ชายหนุ่มค่อนข้างจะมั่นใจเลยว่าตัวเขากับคู่กรณีไม่เคยรู้จักกัน และไม่มีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนด้วย นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พวกเขาได้เจอกัน ทว่าอีกฝ่ายกลับเอาแต่พูดยั่วยุไม่เลิก!
ความคิดที่อยากจะช่วยรักษาหน้าของหมัวซานซานไว้นั้นมันลดลงไปทุกที
ฉู่โม่วเริ่มไม่อยากให้เกียรติผู้จัดการจางอีกแล้ว
และเ