แล้ว เขานั้นไม่มีทางเอาชนะได้หรอก!
ผลลัพธ์ของมันน่ะ หนีไม่พ้นความพ่ายแพ้และความอับอายของจางเสวี่ยนหรอกนะ!
…
ที่นี่มีพื้นที่ว่างอยู่จำนวนมาก
ซึ่งทุก ๆ คนก็ดูจะเป็นใจยอมถอยเพื่อเพิ่มพื้นที่สำหรับการประลองให้ฉู่โม่วและจางเสวี่ยน
ฝ่ายผู้ท้าชิงหยิบกระบี่คู่ใจขึ้นมา แต่แม้ว่าจะดูเหมือนกระบี่ทั่ว ๆ ไป ทว่าในส่วนคมของมันกลับดูคมมากกว่าปกติเสียได้
ไม่เพียงเท่านั้น รอบตัวของจางเสวี่ยนยังปลดปล่อยรัศมีอะไรบางอย่างออกมาตลอดด้วย รัศมีรุนแรงที่เพียงได้มองก็ราวกับว่าดวงตาฉีกขาดไปแล้ว
“จางเสวี่ยน มีวิชากระบี่อยู่ในระดับกลาง แต่ก็เก่งกาจใกล้เคียงวิชากระบี่ระดับสูงแล้ว ไหนจะยังมีพรสวรรค์ธาตุโลหะคอยเสริมพลังให้อีก ตอนนี้กระบี่ของเขาน่ะไม่มีสิ่งใดที่ตัดไม่ขาดแล้วมั้ง?”
“ได้ข่าวมาว่าผู้จัดการจางเพิ่งจะเข้าถึงวิชาแสงกระบี่เมื่อไม่นานมานี้ด้วยนี่ วิชานั่นเหมือนจะทำให้การตวัดกระบี่แต่ละครั้งของเขาสร้างคลื่นพลังออกมาได้ด้วย แค่นี้ก็น่าจะทำเอาผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ไม่อยากประมือกับเขาไปกันหมดแล้วล่ะ”
“คุณฉู่โม่วเพิ่งจะอยู่แค่ระดับกลางเอง ฉันกลัวว่า…”
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่รอบ ๆ เริ่มวิเคราะห์กันออกรส
แต่ภายในถ้อยคำเหล่านั้น ล้วนไม่คิดกันหรอกว่าฉู่โม่วจะสามารถเอาชนะจางเสวี่ยนได้
ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะพวกเขาดูถูกฉู่โม่ว
หากมันเป็นเพราะรู้ดีว่าจางเสวี่ยนน่ะแข็งแกร่งขนาดไหน แล้วก็รู้ดีว่าคนผู้นี้มีไม้เด็ดอะไรซ่อนไว้บ้
