บทที่ 33 คำขอของหมัวซานซาน ยานอแรดหยก
วันนี้
ฉู่โม่วยังคงฝึกยุทธ์อยู่ในห้องฝึกฝน
ถึงจะเลื่อนขึ้นเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางและมีพละกำลังเพิ่มขึ้นมหาศาลแล้ว แต่วิธีการฝึกฝนเหมือนการพายเรือทวนกระแสน้ำ เมื่อหยุดนิ่งย่อมถูกทิ้งท้าย!
ระดับพลังของชายหนุ่มในตอนนี้ยังห่างไกลช่วงเวลาที่จะสามารถพักผ่อนได้อีกมาก
หลังจากที่ฝึกฝน
จนกระทั่งบ่ายโมง ร่างกายของฉู่โม่วอาบไปด้วยเหงื่อ
“หลังจากเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางก็จะต้องฝึกกระบวนท่า!”
“เทียบกับตอนมีแก่นแท้แห่งจิตวิญญาณหมื่นปีแล้ว การฝึกฝนนี่ช้ากว่าเดิมเยอะ!”
ผ่านมาสองถึงสามวันแล้วตั้งแต่เขาเข้าสู่ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง
ฉู่โม่วพบว่าอัตราการพัฒนาของเขาช้าลงกว่าก่อนมาก
แน่นอนว่า…
มันแค่เป็นไปตามเหตุและผลเท่านั้น
ชายหนุ่มพึ่งจะอยู่ในขั้นตอนของการพัฒนาการเท่านั้น ความเร็วอาจดูเชื่องช้าแต่แท้จริงแล้วเขายังคงก้าวหน้าต่อไปอย่างมั่นคง
หากเปรียบเทียบกับผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ พละกำลังของฉู่โม่วเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วถึงขีดสุด
แต่ตัวฉู่โม่วยังคงไม่พึงพอใจ
“ว่ากันว่ามียามากมายที่สามารถเพิ่มพูนพลังเพื่อดูดกลืนอณูแห่งชีวิตได้ ตอนนี้เมื่อหอการค้าขยายออกไปถึงหลายฐานแล้วก็จะต้องมียาล้ำค่าพวกนั้นแน่ ๆ!”
ฉู่โม่วครุ่นคิดและตั้งใจจะไปดูที่หอการค้าหยกแก้ว
ความสามารถในการเร่งการฝึกฝนกระบวนท่าฝึกร่างกาย เพื่อดูดกลืนอณูแห่งชีวิตถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างไม่ต้องสงสัย