บวนท่าระดับทองแดงชนิดที่เทียบกันไม่ติดเลย!”
“แล้วก็กระบี่เล่มนี้… ได้ลองใช้ครั้งแรกก็ชักติดใจแล้วแฮะ คล่องมือชะมัด!”
“คลุ้มคลั่งดั่งวายุที่โหมกระพือ อุกอาจดุจวารีที่ทะลักไหล คมกระบี่ที่ปราดเปรียวเสียยิ่งกว่าคมกระบี่ เพลงกระบี่ที่ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าอะไร ราวกับกระแสลมที่พัดผ่านไปยังอีกฟากฝั่งหนึ่ง กวาดกลืนทุกสิ่งอย่าง ทำให้ศัตรูไม่สามารถปัดป้องได้ด้วยความว่องไว เผยพลังที่แท้จริงในท้ายสุดและกำจัดศัตรูในชั่วพริบตา!”
แก่นแท้ของ ‘กระบี่วายุอสนีบาต’ ร่ายเรียงขึ้นมาในห้วงความคิด กระบี่ยาวในมือของฉู่โม่วเล่มนี้กวัดแกว่งได้รวดเร็วกว่ากระบี่เล่มอื่นยิ่งนัก และยิ่งมันเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ มันยิ่งมีสภาพเหมือนสายลมที่โฉบเฉี่ยวไปมามากขึ้นเท่านั้น แสงจาง ๆ ที่กระทบกับกระบี่ที่ขยับไปมาอย่างรวดเร็ว มันถูกทิ้งไว้กลางอากาศในขณะที่กระบี่ย้ายที่ไปเรียบร้อยแล้ว
ฉู่โม่วยังคงเร่งความเร็วของมือที่ปาดกระบี่ให้เร็วขึ้นเรื่อย ๆ
และในตอนนี้มันก็เริ่มทำให้ฝุ่นดินบนพื้นลอยฟุ้งขึ้นมากันแล้ว
ครืน!
ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
การกระทำของฉู่โม่วทำให้เกิดเสียงราวกับฟ้ากำลังคำรามเบา ๆ ตลอดเวลาที่เขายังฟันกระบี่ในอากาศไปมา จิตสังหารมหาศาลพวยพุ่งออกมารอบ ๆ ตัวเขา ในตอนนี้มันเริ่มเกิดเสียงที่ดังราวกับว่ามิติกำลังจะแตกออกอยู่เป็นระยะ ๆ
จนกระทั่งจังหวะที่เขาตวัดกระบี่ไปด้านหน้า
คมกระบี่ที่สับลงกลางอากาศสร้างขุมพลังอันมหาศาลให้ระเบ
