กำลังหลักของพวกเราตั้งอยู่ที่ฐานจินหลิงที่อยู่ห่างจากฐานลู่หยางถึงพันหกร้อยกว่ากิโลเมตร!”
ไม่เกินจากที่คาดไว้สักเท่าไหร่ ตอนนี้ฉู่โม่วเหมือนจะเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างแล้ว
“เครือหอการค้าหยกแก้วที่ตั้งอยู่ภายในฐานลู่หยางแห่งนี้เป็นเพียงสาขาย่อยของธุรกิจของพวกเรา ส่วนฉันที่รับหน้าที่ดูแลที่นี่มาตั้งแต่ต้นก็จะเป็นคนคอยเฟ้นหาเหล่าผู้ที่มีความสามารถ และมอบข้อเสนอให้พวกเขาสองทางเพื่อที่จะให้มาอยู่กับพวกเรา”
“อย่างแรกก็คือ เข้าร่วมเป็นกองกำลังเดียวกัน เพลิดเพลินไปกับผลประโยชน์มากมายนับไม่ถ้วน และสวัสดิการมากมายจากพวกเรา แต่นั่นก็หมายถึงคนคนนั้นจะต้องผูกมัดอยู่กับเครือหอการค้าหยกแก้วและอยู่ภายใต้ข้อบังคับต่าง ๆ ด้วย… ในเมื่อคุณฉู่โม่วไม่อยากจะยอมรับข้อเสนอนี้ ฉันในฐานะผู้ดูแลเครือหอการค้าหยกแก้ว ก็ยังมีอีกข้อเสนอ และหวังว่าคุณจะชอบมัน!”
“นั่นคือการร่วมมือกันค่ะ!”
คราวนี้หัวใจของฉู่โม่วเหมือนถูกกระตุ้นให้เกิดความสนใจ เขาถาม “ร่วมมือที่ว่านั่น…”
“คุณฉู่โม่วจะกลายมาเป็น ‘พันธมิตร’ ของเครือหอการค้าหยกแก้วของพวกเรา โดยพันธมิตรจะไม่ถูกควบคุมด้วยข้อบังคับใด ๆ นอกจากนี้ทางเครือของพวกเราก็จะตอบแทนด้วยการมอบหินปฐมกาลจำนวนหนึ่งให้ทุก ๆ เดือน มอบการดูแล รวมถึงหากเครือของเรามีของหายากใด ๆ ก็จะเชิญชวนคุณมาดูสิ่งเหล่านั้นก่อน หากว่าต้องการก็จะเสนอราคาพิเศษให้ด้วย ไม่เพียงเท่านี้ คุณฉู่จะได้รับส่วนลดยี่สิบเป
