เบ็ดเตล็ดแต่ก็เลอค่ามาก ๆ อีก
“แหม เหมือนฉันจะตกได้ปลาตัวใหญ่แฮะรอบนี้!”
เขาวางถุงเก็บของลงไปข้างกายก่อนรอยยิ้มจะประดับบนใบหน้า
หลังจากสำรวจดูศพของสวี่กวงและไม่พบสิ่งอื่นใดอีก เขาก็เริ่มครุ่นคิดถึงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นมาได้ต่อ
คนผู้นี้เป็นถึงคนดังจากฐานฉางเฟิง หากมีคนมาพบศพเขาละก็ มันจะต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ ๆ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าปัญหามันอาจจะลามมาถึงตัวเขาได้ไม่ยาก
เพราะฉะนั้นทางที่ดีที่สุดที่จะหลบหนีจากปัญหานี้ได้ ก็คือทำลายศพนี้ทิ้งเสียก่อน
คิดได้ดังนั้น
ฉู่โม่วก็ต่อยเข้าไปที่ร่างไร้วิญญาณตรงหน้า ใช้พลังของธาตุสายฟ้าที่ปล่อยจากกำปั้นส่งร่างของสวี่กวงไปสู่เถ้าธุลีในหมัดเดียว
มันช่างเป็นหมัดที่น่ากลัว
ร่างของสวี่กวงระเบิดออกเป็นละอองเลือดและกระจายหายไปในอากาศ บางส่วนระเหยไปเพราะกระแสไฟฟ้าตกค้าง ในขณะที่บางส่วนกระจายถูกพัดหายไปตามลมเสมือนฝุ่น
และเพราะแบบนี้
่ร่องรอย’ ต่าง ๆ ของสวี่กวงก็จะหายสาบสูญไปด้วย
หลังจากที่ทำทุกอย่างที่ต้องทำเสร็จหมดแล้ว ฉู่โม่วก็อุ้มร่างของเฉินซีเวยขึ้นมาแล้วรีบออกจากที่นี่โดยไว
…
ภายในลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่แห่งนี้มีโพรงไม้ที่ถูกสร้างขึ้นโดยฝีมือมนุษย์อยู่
เฉินซีเวยลุกขึ้นมาช้า ๆ
“ฉัน… ยังไม่ตายงั้นเหรอ?”
เธอลืมตามองไปรอบ ๆ ด้วยความรู้สึกไม่คุ้นเคยขณะที่ปากก็บ่นพึมพำเบา ๆ
ในความทรงจำของเธอ
เธอจำได้ชัดเจนว่าเธอถูกสวี่กวงทำให้บาดเจ็บหนักและกำลังจะโดนเขาป
