บทที่ 19 สังหารอสรพิษสองหัว!
ลึกเข้าไปในหุบเขา
ต้นไม้โบราณและกิ่งก้านสาขาของมันสูงตระหง่าน แสงลอดผ่านใบไม้และกระจัดกระจายลงมาทำให้พื้นที่เบื้องล่างไม่สว่างมากนัก
ฉู่โม่วถือกระบี่ไว้ในมือและมองไปรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง
ทันใดนั้นเอง
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปราวกับว่าได้กลิ่นอะไรบางอย่างและหยุดชะงัก
ดวงตาของเขามองสอดส่องไปข้างหน้า
บนต้นไม้ใหญ่ใต้ร่มเงาของเรือนยอด หัวขนาดใหญ่สองหัวยื่นออกมาพร้อมดวงตาทั้งสี่ดวงจ้องเขม็งมาที่เขาอย่างเยือกเย็น
ลำตัวหนากว่าหนึ่งเมตรพันเกี่ยวอยู่รอบลำต้นไม้
ประมาณดูคร่าว ๆ แล้วร่างกายของมันยาวอย่างน้อยสามสิบเมตรเลยทีเดียว
มันคือหัวของอสรพิษ!
และมันคืออสรพิษสองหัว!
ร่างกายสีเขียวอมฟ้าและเกล็ดผิวหนังเป็นมันเงาของมัน ทำให้ผู้คนต้องรู้สึกขวัญผวา
“กลิ่นอายแบบนี้… มันต้องเป็นสัตว์อสูรระดับ 2 ชั้นสูงแน่ ๆ!”
ประกายแวววาวปรากฏขึ้นในดวงตาของฉู่โม่ว
สัตว์อสูรระดับ 2 ชั้นสูงนั้นเทียบได้กับมนุษย์ขั้นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงเลยทีเดียว!
เรียกได้ว่าอสรพิษสองหัวคือหนึ่งในสัตว์อสูรที่รับมือได้ยากที่สุด ไม่เพียงแค่ร่างกายแข็งแกร่งที่ทนทานต่อกระบี่ แต่ยังมีพิษร้ายแรงอีกด้วย
ถึงจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงซึ่งอยู่ในระดับเดียวกันก็คงรับมือกับมันได้อย่างยากลำบาก!
ตอนนี้
อสรพิษสองหัวก้มลงมองฉู่โม่วด้วยสายตาเย็นยะเยือก
ใครที่กล้าเข้ามาในอาณาเขตของมันจะกลายเป็นเหยื่อทันที
ฉู่โม่วเองก็จ้องมองไปยัง
