หว่างการต่อสู้ ความแข็งแกร่งและคล่องแคล่วเปลี่ยนแปลงไปมหาศาล เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้
แม้ว่าพลังจะดูไม่ต่างไปจากเดิม
แต่ฉู่โม่วในวันนี้ก็สามารถฆ่าตัวเองคนเก่าได้อย่างง่ายดาย!
นี่แหละคือพัฒนาการ!
ข้างในโพรงต้นไม้
ฉู่โม่วค่อย ๆ ใช้วิชาเสริมแกร่งร่างกายเพื่อบีบอัดพลังอณูแห่งชีวิตที่ดูดซับเข้าไป เมื่อพลังอณูแห่งชีวิตผสานเข้ากับเนื้อหนังจนสมบูรณ์ เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เขาวางแผนไว้ว่าจะออกไปสังหารสัตว์อสูรและเก็บเลือดของพวกมันมาตามเคย
แต่ใครจะไปคิด
ตู้ม!
ในตอนนั้นเอง
ทั้งร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เส้นผมบนร่างกายตั้งชูชัน เสียงสายฟ้าฟาดดังลั่นออกมาจากกระดูกและกล้ามเนื้อของเขา
มันยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ครั้งแล้วครั้งเล่า
“ขนลุกซู่!”
“เสียงสายฟ้าดั่งพยัคฆ์คำราม!”
“นี่มัน…”
สีหน้าของฉู่โม่วเปลี่ยนไป เขาไม่มีเวลาให้คิดเยอะนัก ชายหนุ่มรีบจิบเลือดสัตว์อสูรระดับ 2 เข้าไปเพิ่ม และใช้วิชาเสริมแกร่งร่างกายทันที
ครั้งแล้วครั้งเล่า!
ฉู่โม่วไม่รู้ว่าเขาใช้วิชาเสริมแกร่งร่างกายไปกี่ครั้งและหลงลืมเวลาไปโดยสิ้นเชิง
เมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็พบว่ามีชั้นโคลนสีดำห่อหุ้มอยู่รอบร่างกาย และมันก็กำลังส่งกลิ่นเหม็นออกมา
ข้างในร่างกาย
พลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเก่าพลุ่งพล่านออกมาไหลเวียนไปทั่วทั้งแขนขาและกระดูกของเขา
แม้จะมองไม่เห็น ทว่าฉู่โม่วสัมผัสได้ว่าขีดจำกัดในร่างกายของเขาถูกทำลายแล้ว
“นี่มันคือการชำร
