กมาขวดหนึ่งและดื่มเข้าไป
พลังงานพลุ่งพล่านขึ้นในร่างกายของเขา
ฉู่โม่วใช้ยี่สิบเอ็ดวิชาเสริมแกร่งร่างกายและค่อย ๆ ดูดซับมันเข้าไปอย่างไม่ลังเล
ถึงแม้พลังกายของเขาจะไปถึงขีดจำกัดของผู้ปลุกพลังแล้ว ทว่าการพัฒนาก็จะเกิดขึ้นได้จากการทำลายขีดจำกัดเท่านั้น
ฉู่โม่วยังคงไม่ยอมแพ้และทำการฝึกฝนต่อไปทีละน้อย ๆ
และช่วงเวลาหลังจากนั้น
ฉู่โม่วจะต่อสู้กับสัตว์อสูรในตอนกลางวัน และฝึกฝนกระบวนท่ากับดื่มเลือดสัตว์อสูรเพื่อพัฒนากายเนื้อในตอนกลางคืน
แม้ว่าพละกำลังจะไม่เพิ่มสูงขึ้น แต่เขายังคงดื่มเลือดสัตว์อสูรต่อไปอยู่ดี ซึ่งฉู่โม่วพบว่าพลังกายค่อย ๆ พัฒนา และการควบคุมพรสวรรค์ของเขาก็มีแต่จะละเอียดอ่อนมากขึ้น
ออกล่า ฝึกฝน และออกล่าอีกครั้ง…
วันแล้ววันเล่า
ฝีมือการใช้กระบี่และการเคลื่อนไหวของฉู่โม่วเพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตอนที่ฉู่โม่วจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนนั้นเอง
ในขณะเดียวกัน
ที่สถาบันอันดับหนึ่งของฐานลู่หยาง เหล่านักเรียนมารวมตัวกันและเตรียมพร้อมสำหรับการออกล่าของทั้งสถาบันในปีนี้
จัตุรัสกลางสถาบันเต็มไปด้วยเหล่านักเรียนแน่นขนัด
ด้านหน้ามีชายสูงวัยคนหนึ่งยืนอยู่บนพื้นยกสูง
ถึงจะดูแก่ชรา แต่แผ่นหลังของเขากลับเหยียดตรง และยังมีกลิ่นอายความยิ่งใหญ่แผ่ออกมาทั่วร่าง ราวกับหอกแหลมที่กำลังจะทะยานขึ้นไปบนฟ้า!
ชายคนนี้คือ ผู้อำนวยการสถาบันอันดับหนึ่งแห่งฐานลู่หยาง
และเขาคือหนึ่งในห้าเสาหลักของฐาน ผู้เป็นปรมาจ
