บทที่ 13 ย่างก้าวหมอกควัน
ฐานลู่หยาง เมืองชั้นในที่สุด ภายในคฤหาสน์หลังโต
ชายวัยกลางคนที่ดูสง่างาม ผู้ซึ่งมีรัศมีอันแข็งแกร่งปกคลุมอยู่ทั่วทั้งร่าง ภายใต้ใบหน้าที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความเศร้า เขาตะโกนออกมาเสียงดังว่า “ลูกชายของฉันตายโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนฆ่า คิดสิว่าแกต้องทำยังไง!”
ในตัวของโจวเฉิงตอนนี้กำลังเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นแบบสุดขีด
ก่อนหน้านี้ เขากำลังตั้งหน้าตั้งตารอให้ลูกชายสุดที่รักของตนกลับมาจากภารกิจไล่ล่าเพื่อบอกข่าวดี ทว่ามันกลับกลายเป็นข่าวร้ายอย่างที่สุดแสนจะเชื่อได้
เช่นนั้นแล้วจะให้เขายอมรับได้อย่างไร?
ตรงข้ามกับเขานั้น
เป็นเค่อเหนียน ผู้ฝึกยุทธ์ระดับต้นที่กำลังถูกตวาดใส่ เขาได้แต่ก้มหน้าก้มตาและฟังคำต่อว่าเท่านั้น
หลังจากที่ได้ต่อว่าอีกฝ่ายไปแล้ว โจวเฉิงก็ใจเย็นลงนิดหน่อย ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ถึงลูกชายของฉันโจวชี่จะไม่ได้แข็งแกร่งอะไรนัก แต่ในภารกิจนี้ก็มีแต่สัตว์อสูรระดับต่ำ ๆ เท่านั้น เป็นไปได้ยังไงที่พวกมันจะสามารถฆ่าลูกชายฉันได้? ต่อให้เป็นอุบัติเหตุก็แทบจะไม่มีทาง เพราะเขาน่ะมีพลังธาตุลมอยู่ อันตรายแทบจะมาถึงตัวเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! ไม่ผิดแน่… ต้องมีใครสักคนลอบทำร้ายเขาอยู่แน่ ๆ!”
“ลองไปตรวจดูซิว่ามีใครเป็นศัตรูกับลูกชายของฉันบ้าง! แล้วก็ดูด้วยว่าเขามีปัญหากับใครอยู่! จากนั้นค่อยลากตัวเจ้านั่นมาให้ฉัน!”
ได้ยินเช่นนั้น เค่อเหนียนก็รู้ส
