มากมายที่ต้องเจอกับปัญหาเช่นนี้ บางคนก็ผ่านมันไปได้อย่างรวดเร็ว แต่บางคนก็ติดอยู่ที่จุดนี้ ทำให้ไม่สามารถก้าวผ่านมันไปได้ตลอดชีวิต
ทุกสิ่งดูเหมือนจะถูกดลบันดาลเอาไว้เสียมากกว่า
ไม่มีกฎอะไรตายตัว
ดังนั้นแล้ว ฉู่โม่วจึงพยายามใจเย็นกับเรื่องนี้
“ในเมื่อยังไม่มีใครหาวิธีแก้ไขเรื่องนี้ได้มาจนถึงตอนนี้ บางทีฉันเองก็คงจะยังท้อถอยไม่ได้ ฝึกวรยุทธ์เพิ่มไว้ก่อนดีกว่าเผื่อมันจะเกี่ยวข้อง”
ฉู่โม่วหยิบเอาหนังสือกระบวนท่าเล่มหนึ่งขึ้นมา ซึ่งที่หน้าปกของมันเขียนไว้ชัดเจนว่า ‘ย่างก้าวหมอกควัน!’
สิ่งนี้เป็นรางวัลที่เขาได้มาจากการที่เป็นผู้ชนะอันดับหนึ่งจากทางสถาบัน
กระบวนท่าระดับทองแดง!
หนังสือเล่มนี้เพิ่งจะถูกส่งมาถึงมือเขาเมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง! แต่เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาง่วนอยู่กับการฝึกตนมาตลอด ก็เลยยังไม่ได้เปิดมันอ่านสักที
ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคเช่นนี้ เขาจึงถือเป็นโอกาสพักและหันมาอ่านหนังสือแทน
“ห้องนี้เหมือนจะเล็กเกินไปสำหรับการฝึกแฮะ… ท่าพวกนี้ต้องใช้พื้นที่บริเวณกว้างมาก ๆ ถ้ายังไงไปฝึกข้างนอกน่าจะเห็นผลกว่า”
คิดได้เช่นนั้น
ฉู่โม่วจึงตั้งใจที่จะออกไปข้างนอก
ซึ่งในจังหวะนั้นเขาได้ยินเสียงของเฉินซีเวยที่เผอิญกลับมาพอดี เพราะงั้นเขาจึงไม่ได้พกกุญแจไปด้วย เพียงแค่ปิดประตูไว้แล้วเดินออกไปเลย
…
