บทที่ 10 การกลืนกินครั้งใหญ่!
ฉู่โม่วตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปยังเทียบความเร็วขนาดนี้ไม่ได้!
พูดอีกอย่างก็คือ
ด้วยคุณสมบัติธาตุสายฟ้าและลม พละกำลังของฉู่โม่วในตอนนี้เทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์ หรือกระทั่งเอาชนะพวกเขาได้เสียด้วยซ้ำ!
แต่พรสวรรค์ทั้งสองธาตุที่เขาครอบครองยังอยู่ในระดับ 2 เท่านั้น
ถ้าความสามารถเหล่านี้พัฒนาต่อไป มันจะน่าสะพรึงกลัวถึงขนาดไหนกันนะ?
“มาดูกันซิว่าโจวชี่จะมีของดีเก็บไว้มากแค่ไหน!”
ฉู่โม่วพยายามระงับความตื่นเต้นลง และเข้าไปใกล้โจวชี่อีกครั้งเพื่อทำการกลืนกินต่อไป
แม้ว่าระบบการกลืนกินจะใช้ได้แค่กับหนึ่งเป้าหมายต่อเดือน มันก็สามารถกลืนกินได้อย่างไม่จำกัดจำนวนครั้งกับเป้าหมายนั้น ๆ จนกว่าจะไม่มีอะไรให้กลืนกินอีก
“กลืนกิน!”
ฉู่โม่วกล่าวในใจ
[การกลืนกินเสร็จสิ้น!]
[ได้รับกระบวนท่าระดับทองแดง: กระบี่ฝ่าวายุ!]
“ได้ตำรามาด้วยจริง ๆ เหรอ?”
ฉู่โม่วมองดูหนังสือที่ปรากฏขึ้นในมือด้วยความประหลาดใจ
เมื่อเปิดดู เขาก็พบว่าเนื้อหานั้นเหมือนกับวิธีที่โจวชี่ใช้กระบี่ฝ่าวายุก่อนหน้านี้เป๊ะ ๆ
“หรือว่าระบบกลืนกินจะไม่ได้ใช้ได้แค่กับพรสวรรค์หรือพลังกายเนื้อ แต่ยังใช้กับวรยุทธ์หรือกระบวนท่าต่าง ๆ ที่เรียนรู้มาในชีวิตได้ด้วยเหรอ?”
ฉู่โม่วขนลุกเมื่อตระหนักถึงพลังของระบบกลืนกินมากขึ้น
แม้ว่า ‘กระบี่ฝ่าวายุ’ เล่มนี้จะไม่ได้ทรงพลังมากนักในมือของโจวชี่ แต่อย่างไรแล้ว มันก็ยัง