บทที่ 8 เผชิญหน้ากับโจวชี่!
มู่จื้อตื่นตระหนกอย่างหนัก
ทีแรกเขาตั้งใจจะตามหาสัตว์อสูรในป่าทึบ แต่ระหว่างทางดันก้าวเข้าไปในอาณาเขตของหมียักษ์คลั่ง
หมียักษ์คลั่งเป็นสัตว์อสูรระดับ 1 แต่พละกำลังของมันเทียบได้กับผู้ฝึกยุทธ์เลยทีเดียว ทว่าเขาเป็นผู้ปลุกพลังที่พึ่งจะเป็นเข้าสู่ระดับกลาง และมีพละกำลังน้อย 1.81 ตันเท่านั้น แล้วจะเอาชนะอสูรตัวนี้ได้ยังไงกัน?
ตอนนี้เขากำลังหาทางหลบหนี!
แต่ใครจะไปรู้ว่าหมียักษ์คลั่งจะคิดว่าเขาเข้ามาในอาณาเขตของมันเพื่อขโมยน้ำผึ้ง และกระทั่งไล่ตามมา
ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว…
มู่จื้อทำได้เพียงแค่เผชิญหน้า!
เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมียักษ์คลั่งตัวนี้เลย จึงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบทันทีที่เข้าปะทะกัน
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ในอีกไม่ช้าคงต้องพ่ายแพ้และกลายเป็นอาหารหมีแน่นอน
ต้องส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ!
…และหากใช้มัน อาจารย์ทั้งสองก็คงมาช่วยเหลือได้ทันเวลา ทว่าภารกิจของเขาจะสิ้นสุดทันที
มู่จื้อไม่อยากพลาดโอกาสการฝึกฝนที่ดีขนาดนี้
จนถึงวินาทีนี้… เขายังลังเลไม่หาย!
และในตอนนั้นเอง
หางตาของมู่จื้อเห็นร่างหนึ่งพุ่งตรงเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว พร้อมพกความตื่นเต้นดีใจมาเต็มเปี่ยม “เพื่อน! มาร่วมมือกับฉันฆ่าหมียักษ์คลั่งตัวนี้ แล้วแบ่งน้ำผึ้งวิญญาณต้นกำเนิดกัน!”
อีกฝ่ายพูดไม่ทันจบ มู่จื้อก็รีบหันไปมอง
ฉู่โม่ว!
ขยะนี่จะมีประโยชน์อะไร? ต่อให้มา ความตายก็ยังอยู่ตรงหน้าเขาเหมือนเดิม!
มู่จื