บทที่ 7 หมียักษ์คลั่งและน้ำผึ้งวิญญาณต้นกำเนิด
โครงสร้างร่างกายของหมาป่าและสุนัขนั้นเหมือนกัน พวกมันถูกเรียกว่าสุนัขสันเหล็ก
ดูจากชื่อแล้ว หลังของมันต้องแข็งมากอย่างแน่นอน
การจะจัดการกับสุนัขสันเหล็กได้นั้นต้องระมัดระวังเขี้ยวและกรงเล็บของมันให้ดี ตราบใดที่หลบหลีกมันได้เรื่อย ๆ สุนัขสันเหล็กก็จะหมดแรงไปเอง
เขาแค่ต้องหาจังหวะและระมัดระวังให้มาก
แต่…
“ไม่จำเป็นหรอก!”
ตอนที่ความทรงจำไหลเข้ามาในสมองนั้นเอง สุนัขสันเหล็กก็พุ่งกรงเล็บเข้ามาแล้ว!
แววตาของฉู่โม่ววาวโรจน์ เขาไม่หลบหลีกแม้แต่น้อยและปล่อยหมัดออกไป!
ตู้ม!
กำปั้นอาบพลังสายฟ้าพุ่งตรงเข้าใส่หัวของสุนัขสันเหล็ก
เสียงกระดูกหักดังขึ้นในทันใด
กะโหลกของสุนัขสันเหล็กแตกร้าว และหลุดกระเด็นออกไปไกล
มันร่วงลงไปนอนแน่นิ่งบนพื้นทันที!
สังหาร!
“หมัดสายฟ้าของฉันมีพลังตั้ง 2.72 ตัน! ต่อหน้าฉันคนนี้ แค่สุนัขสันเหล็กน่ะไม่คณนามือหรอก!”
ฉู่โม่วส่ายหน้าไปมา
ก่อนเขาจะค่อย ๆ ย่างกรายเข้าไปตัดขาหน้าของเจ้าสุนัขสันเหล็กด้วยมีดที่พกติดตัวมา
มันคือหลักฐานว่าชายหนุ่มสังหารสุนัขสันเหล็กไปจริง ๆ
หลังจากนั้น
ฉู่โม่วหยิบขวดยาจำนวนหนึ่งออกมา ผ่าหัวใจของสุนัขสันเหล็ก และเทเลือดของมันลงไปในขวด
เลือดสัตว์อสูร!
ถึงแม้จะเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 1 เลือดในร่างกายของมันก็ยังช่วยเพิ่มพลังกายเนื้อของผู้ปลุกพลังได้
ภารกิจเรียบร้อย
ฉู่โม่วเดินต่อไปพร้อมกับขาหน้าสุนัขสันเห