บทที่ 6 ป่านอกฐาน
‘เขาคิดจะฆ่าฉัน!’
ฉู่โม่วใจสั่น
ในชาติก่อน เขาต้องดิ้นรนเอาตัวรอดในโลกหลังโลกาวินาศ ทำให้เขาคุ้นชินกับการเข่นฆ่าและความตายเป็นอย่างดี
ในตอนนั้น มีแค่ตัวเองเท่านั้นที่เชื่อใจได้
หากไม่อำมหิตก็ไม่มีทางมีชีวิตรอด
ฉู่โม่วเคยเอาตัวรอดมาได้ตลอดหลายปีในฐานะมนุษย์ด้วยความมุ่งมั่นและรู้จักระแวดระวังภัย แต่ในที่สุดก็ต้องสิ้นใจใต้คลื่นซอมบี้
อย่างไรก็ตาม โจวชี่นั้นเป็นฝ่ายหาเรื่องเฉินซีเวยก่อน
หนำซ้ำอีกฝ่ายยังคิดจะฆ่าเขา
นอกจากนี้อีกฝ่ายยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มีศักยภาพสูงอีกด้วย หากกำจัดออกไปให้เร็วที่สุดก็จะต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่ไม่ช้าก็เร็วอย่างแน่นอน
แม้ว่าฉู่โม่วจะไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มก็ตาม
แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขารู้ว่าตัวเองต้องกำจัดวัชพืชโดยถอนรากถอนโคนเสีย
เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มก็มองโจวชี่ด้วยสายตาอันเต็มไปด้วยจิตสังหารทันที
‘ถ้าอยากจะฆ่าฉันนัก งั้นฉันจะฆ่าแกก่อนเอง!’
…
หลังจากที่รออยู่สักพัก อาจารย์ทั้งสองแห่งโลกวรยุทธ์ก็เดินเข้ามา
เมื่อนับจำนวนคนจนยืนยันได้ว่าทั้งชั้นเรียนมากันครบแล้ว เหล่านักเรียนก็เริ่มทยอยขึ้นรถ
รถคันนี้ขับเคลื่อนด้วยเครื่องจักร
หลังสภาพอากาศเปลี่ยนไป อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดไม่สามารถใช้การได้อีกต่อไป อุปกรณ์และยานพาหนะของผู้คนต่างถูกแทนที่ด้วยวิวัฒนาการเก่าแก่ดั้งเดิม
รถขับตรงไปยังทางออกนอกฐานลู่หยาง
เมื่อเห็นทิศทางของรถ นักเรียนบางส่วนก็เกิดค
