บทที่ 2 กลืนกินธาตุสายฟ้า ปลุกพลังหมัด 1.4 ตัน!
“นี่คือ… การชี้นำของพระเจ้างั้นเหรอ?”
“หรือว่าเป็นความสามารถที่ซ่อนอยู่กัน?”
เมื่อฉู่โม่วเห็นข้อความที่ลอยอยู่ตรงหน้า ตัวเขาเองไม่ได้รู้สึกเป็นกังวลแต่อย่างใด กลับกัน ชายหนุ่มกำลังวิเคราะห์สิ่งนี้อย่างใจเย็น
การผ่านประสบการณ์อันน่าขมขื่นมานานถึงห้าปี ก่อนจะกลับชาติมาเกิดใหม่ในร่างคนอื่น มันทำให้สภาพจิตใจของเขาสงบนิ่งมาก แม้จะเจอเรื่องที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนก็ตาม
“ข้อความพวกนี้… โผล่แค่บนตัวของสัตว์อสูรงั้นเหรอ? จะว่าไป ฉันว่าฉันไม่เคยเห็นข้อความแบบนี้ตอนมองไปที่เฉินซีเวยเลยนี่นา”
“แสดงว่ามันมีผลแค่กับสัตว์อสูร… ไม่สิ หรือว่า…”
เขาหันมองไปยังร่างตัวเซเบิลสายฟ้าสีม่วงที่อยู่บนโต๊ะ ก่อนเริ่มหรี่ตาลงพลางบ่นพึมพำเบา ๆ “หรือว่าจะมีผลแค่กับซากศพที่สามารถกินได้แค่อย่างเดียว?”
ตอนนี้ข้อมูลที่พอจะเดาได้นับว่าค่อนข้างน้อย แถมยังช่วยให้ฉู่โม่วเข้าถึงสิ่งที่ต้องการจะรู้ได้เพียงนิด
แต่ไม่ว่าสิ่งนี้จะเป็นอะไร ไม่ว่าจะเป็นความสามารถที่ซ่อนอยู่หรือพระเจ้าชี้ทาง จากเท่าที่เห็นนี้… อย่างไรก็ถือว่าเป็นเรื่องดี
ฉู่โม่วอยากทดสอบมันมากกว่านี้…
ดังนั้น
ชายหนุ่มตัดสินใจหันหน้าเข้าหาตัวเซเบิลสายฟ้าสีม่วง ยื่นมือออกไปเหนือร่างของมัน และพูดเบา ๆ “กลืนกิน!”
ทันทีที่เสียงของเขาเงียบลง ฝ่ามือของฉู่โม่วก็เปล่งแสงสีทองออกมาห่อหุ้มร่างไร้วิญญาณของตัวเซเบิลสายฟ้าเอาไว้
แส
