ยความหวังของฟางโม่ หลูเป่าโย่ว ซูหยวน ซูเจ๋อ และคนอื่น ๆ… เหมือนกับพวกเขาในอดีต
เขาสูดหายใจลึกยุคของหน่วยม่านราตรีจบลงแล้ว… ให้เรามอบเกียรติยศและหน้าที่ของเราให้คนรุ่นใหม่กันเถอะ”
เมื่อได้ยินประโยคนั้น จั่วชิงก็ชะงักเล็กน้อย “นายจะมอบรหัสหน่วยให้หน่วยสำรองที่หกเหรอ? หลินชีเยี่ยนายคิดดีแล้วหรือ?”
หลินชีเยี่ยไม่ตอบ เขาลืมตาที่สงบนิ่งขึ้นแล้วพูดช้า ๆ
“ผู้บัญชาการจั่ว ขอมีดสักเล่มได้ไหมครับ? ผมอยาก… เขียนจุดจบให้เรื่องราวของพวกเราด้วยมือตัวเอง”
จั่วชิงมองดวงตาของเขา ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจ โบกมือให้คนไปนำมีดแกะสลักมาให้ หลินชีเยี่ย
หลินชีเยี่ยกำมีดเดินไปที่หน้ารายชื่อหน่วยม่านราตรี ค่อย ๆ ยกแขนขึ้นเอื้อมไปที่ท้ายตัวอักษร ‘(2022-?)’
ในเวลาเดียวกัน พลังลึกลับแผ่ออกมาจากร่างของหลินชีเยี่ย
“นี่มัน…” จั่วชิงตกใจ สายตาซับซ้อน “ด่านจิตใจ?”
ด่านจิตใจของหลินชีเยี่ยกำลังจะแตก
เขามาที่หน้าศิลาจารึกนี้เพื่อบอกลาหน่วยม่านราตรีในอดีต มอบทุกอย่างให้คนรุ่นหลังที่มีความหวังมากกว่า… เหมือนกับหน่วยรบพิเศษทั้งหมดในอดีต สืบทอดไฟแห่งความหวัง
เช่นเดียวกัน เมื่อเขาจะเขียนจุดจบให้เรื่องราวของพวกเขา นั่นหมายถึงการตัดขาดจากอดีต