“ใช่” กวนไจ้บินขึ้นมาจากด่านเฉินหนาน ดึงปีกหมวกแก๊ปลง “แต่ที่มาเป็นเทพหลักและมีพลังที่น่ากลัวมาก น่าจะเป็นยอดฝีมือในหมู่เทพหลัก”
“ฮึ! ข้าไม่สนว่าจะเป็นใคร”
นาจาโบกทวนอัคคี พุ่งเข้าหาแสงสีเทานั้นอย่างรวดเร็ว พลังที่แผ่ออกมาจากลำแสงนั้นแข็งแกร่งกว่าเขา กระทั่งถึงระดับของซุนหงอคง แต่ตราบใดที่ยังไม่ถึงระดับเทพสูงสุด นาจาก็มั่นใจว่าจะสามารถยับยั้งไว้ได้จนกว่าเทพต้าเซี่ยคนอื่นจะมาถึง
“เจ้าเป็นใครกัน?! กล้าดีอย่างไรมาบุกรุกต้าเซี่ยของข้า?!”
สำแสงจ้าสายหนึ่งฉีกผ่านท้องฟ้า ขวางหน้าเงาสีเทานั้นอย่างแม่นยำ ร่างของนาจาก้าวออกมาจากเปลวเพลิง พร้อมจิตสังหารที่รุนแรง
ตรงหน้าเขา ร่างสีเทาที่มีปีกหกปีกค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้น
ในวินาทีที่เห็นใบหน้าของคนผู้นั้น นาจาก็ชะงักเล็กน้อย
“เป็นเจ้า?”
นาจามีความจำค่อนข้างดี หลังจากการต่อสู้ที่เขาคุนหลุนครั้งก่อน เขาเคยพาสมาชิกหน่วยของหลินชีเยี่ยขึ้นไปสรวงสวรรค์เพื่อไปเยี่ยมเขา เทวทูตสีเทาที่แผ่กลิ่นอายเทพหลักตรงหน้านี้ก็คือชายหนุ่มคนนั้น
“ผู้อาวุโสนาจา” เสิ่นชิงจู่ประสานมือคำนับ “ผมคือเสิ่นชิงจู่จากหน่วยม่านราตรี เราเคยพบกันมาก่อน”
“เสิ่นชิงจู่???”
