แม่ทัพรักษาการณ์ที่นี่เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น ก็รีบสั่งให้คนเข้าไปช่วย
ตนเองเป็นเพียงขอบเขตสืบทอดวิญญาณขั้นบรรลุ ยังไม่ถึงขอบเขตวิญญาณสัญจร ณ เวลานี้เพิ่งจะมีใจจะเข้าไปช่วยเหลือ ทันใดนั้นมหาอสูรตัวหนึ่งก็พลันลงจอดอยู่ตรงหน้าเขา
มหาอสูรตัวนี้มีรูปร่างเหมือนกับคางคกขนาดใหญ่ ทั่วร่างเต็มไปด้วยตุ่มหนองและหนามแหลม ณ เวลานี้ร่างกายสั่นสะเทือนเล็กน้อย ในตุ่มหนองเหล่านี้ก็พ่นของเหลวพิษเหนียวสีเขียวมรกตออกมา
ทหารรักษาการณ์เมืองที่ถูกของเหลวพิษสัมผัส เกราะก็พลันเน่าเปื่อย ส่งเสียงร้องโหยหวน ตายในทันที
“บัดซบ!!”
แม่ทัพรักษาการณ์คำราม ชักกระบี่เตรียมจะสู้ตาย
แต่ในตอนนี้เอง แสงเย็นสายหนึ่งก็พลันบินฉิวมาถึง
คางคกอสูรดูเหมือนจะรับรู้ได้ ลูกตาเพิ่งจะหมุนไป วินาทีต่อมาก็พลันถูกทะลวง เลือดที่เหมือนกับน้ำเต้าหู้พุ่งกระฉูดออกมา ศีรษะมหึมาของมันก็ระเบิดออกทันที แม้แต่จิตวิญญาณที่ยังไม่ทันได้ใช้ออกมา ก็ถูกทำลายไปพร้อมกัน
แม่ทัพผู้นั้นตะลึงงัน มองภาพนี้อย่างงุนงง
บนท้องฟ้า นักพรตคิ้วแดงมองไปยังกระบี่บินที่ทะลุทะลวงเข้ามา สีหน้าที่เรียบเฉยเดิมทีก็พลันเปลี่ยนไป
ขอบเขตสิบห้าลี้?
เขาเหลือบตามองไปรอบๆ หรือว่าจะเป็นคนของตระกูล
