ตูม!!!สรวงสวรรค์ใต้หอคอยกระบี่ไอสีดำร้อนระอุพวยพุ่งออกมาจากทวารทั้งเจ็ดบนใบหน้าของหลินชีเยี่ย กลายเป็นเสาแสงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบเมตรพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะลวงชั้นเมฆพลังวิญญาณเหนือสรวงสวรรค์ จนเกิดเป็นช่องโหว่ในพริบตาพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเทพคธูลูแผ่ขยายออกไปอย่างฉับพลันพลังที่แฝงอยู่ในเสาแสงนี้ เข้มข้นกว่าใบหน้าประหลาดที่กลืนกินอันชิงอวี๋ถึงหลายสิบเท่า!“ชีเยี่ย?!”ทันทีที่พลังนี้ปรากฏขึ้น ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างหันไปมองพร้อมกัน เมื่อเห็นร่างที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากเสาแสงสีหน้าของพวกเขาก็แสดงความตกตะลึงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ไม่ผิดแน่ นี่คือพลังของความวุ่นวายที่คืบคลาน!” จั่วชิงจ้องมองเขาอย่างตกตะลึง “เป็นไปได้ยังไง……ทำไมในตัวเขาถึงมีพลังของเทพคธูลูได้?”“เขาถูกควบคุมแล้ว! คาดว่าความวุ่นวายที่คืบคลานคงซ่อนตัวอยู่ในร่างของเขามาตลอดในรูปแบบที่พวกเราไม่รู้” ก่วงเฉิงจื่อมองออกในทันทีว่าร่างของหลินชีเยี่ยสูญเสียวิญญาณไปแล้ว จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“บัดซบ! มันแอบซ่อนตัวในร่างชีเยี่ยตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” อาจารย์เฉินขมวดคิ้วแน่นใต้หมวกคลุมสีดำขนาดใหญ่ หมายเลข 27 หรี่ตามองหลินชีเยี่ยที่มีควันดำล้อมรอบ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่“กล้าแย่งร่างลูกศิษย์ของฉัน……อยากตายรึไง?!”ดวงตาของโจวผิงวาบขึ้นด้วยแววสังหาร ไม่พูดพร่ำทำเพลง ฝ่ามือของเขาฟาดกล่องกระบี่ด้านหลังแตกละเอียดคว้ากระบี่โบ