หลุดลอก จนเผยให้เห็นภาพจริงด้านใน‘?’หลินชีเยี่ยหันกลับไปมองคนไร้หน้าสีดำตรงหน้าอย่างรวดเร็ว “แกเป็นใครกันแน่?!”“ข้าน่ะหรือ?” เสียงของคนไร้หน้าแหลมสูง ไม่เหมือนเสียงนุ่มทรงเสน่ห์ของเยลันเดอีกต่อไป จากน้ำเสียงฟังดูเหมือนกำลังเยาะหยัน “ข้าก็คือศาสดาของศาสนาตะวันตกศักดิ์สิทธิ์ ผู้เมตตากรุณาและเสียสละที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกเยลันเดไงเล่า? เจ้าจำข้าไม่ได้แล้วหรือ? ท่านผู้อำนวยการหลินชีเยี่ยที่เคารพ? หรือว่าเจ้าจำได้แค่ประโยคนั้น?”ร่างของคนไร้หน้าพลิ้วไหว แล้วเปลี่ยนกลับเป็นรูปลักษณ์ของเยลันเดผู้เมตตาในชุดขาวพลิ้ว พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เมตตา “เจ้าทำได้ดีมาก บุตรของข้า……”“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า……”เขาหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่งด้วยเสียงแหลมแสบแก้วหูเหมือนเดิม ทั้งที่ยังมีรูปลักษณ์ภายนอกเป็นเยลันเดหลินชีเยี่ยจ้องตาเขม็ง แค่นเสียงทีละคำ“แก สับเปลี่ยนตัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?”“สลับตัว?”เยลันเดทำเหมือนได้ยินเรื่องตลกอะไรบางอย่าง จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา“ผู้อำนวยการหลินที่เคารพ เจ้ายังคิดอยู่อีกหรือว่าคนที่อยู่ในห้องพักนั้นคือเยลันเด? ไอ้แก่นั่นยังคงยืนหยัดอยู่บนดวงจันทร์เพื่อปกป้องตราผนึกอยู่เลย จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมาที่นี่เพื่อเล่นเกมบ้านๆ กับพวกเจ้า?”เมื่อได้ยินประโยคนั้น สีหน้าของหลินชีเยี่ยพลันเปลี่ยนไป“เป็นแก?! แกปลอมตัวเป็นเยลันเดอยู่ในโรงพยาบาลนี้มาตลอดเหรอ?!”เขารู้สึกถึงพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลั
