คราวนี้การลงมายังโลกมนุษย์ ไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติแต่อย่างใดหลินชีเยี่ยพาอันชิงอวี๋กลับมายังสรวงสวรรค์ภายในสองชั่วยาม ตรงตามที่พวกเขาได้ตกลงกันก่อนออกเดินทางไท่อี่เจินเหรินมองชายผู้แผ่พลังแห่งความน่าสะพรึงกลัวด้วยสายตาซับซ้อน “เจ้าพร้อมแล้วจริงๆ หรือ?”“พร้อมแล้ว” อันชิงอวี๋พยักหน้า “เริ่มเร็วเข้า เพื่อไม่ให้เรื่องยืดเยื้อ”“……ตามเรามา”สองเซียนคุนหลุนเดินนำหน้า คณะของพวกเขาเดินตามทางหินสีฟ้าภายในประตูหนานเทียน ตรงดิ่งเข้าสู่ใจกลางสรวงสวรรค์ตลอดการเดินทาง ไม่มีใครพูดอะไร มีเพียงเสียงร้องของนกกระเรียนแว่วมาเป็นครั้งคราว พลังวิญญาณยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ตามการเคลื่อนที่ของพวกเขา กระทั่งหยุดลงที่พื้นที่โล่งซึ่งไม่มีวังหลวงใดๆ ตั้งอยู่นี่คือด้านหลังของวังหลิงเซียว และเป็นส่วนแกนกลางของสรวงสวรรค์ บรรดาเทพต่างรวมตัวกันรอบอิฐหินสีขาวราวหยก เมื่อเห็นสองเซียนคุนหลุนนำร่างสีแดงเข้มทั้งสามเดินมา เสียงสนทนาของพวกเขาก็เบาลงทันทีสายตาทั้งหมดจดจ่อที่อันชิงอวี๋ แฝงไปด้วยความรู้สึกต่างๆ ทั้งความจนใจ เสียดาย และความเรียบเฉยณ กลางพื้นที่โล่ง หอคอยกระบี่สีขาวอันยิ่งใหญ่ตั้งตระหง่าน บันไดหลายร้อยขั้นทอดยาวขึ้นสู่ยอดหอคอยกระบี่ในขณะนี้ กระบี่เซียนสี่เล่มลอยอยู่กลางอากาศบนชั้นบนสุด แผ่รังสีแห่งความน่าสะพรึงกลัวและทรงอำนาจ“นั่นคือค่ายกลปราบเซียนของสรวงสวรรค์ ค่ายกลกระบี่สังหารเซียน” ก่วงเฉิงจื่อกล่าวช้า
