นั้นไว้!เจตจำนงกระบี่อันน่ากลัวโจมตีใส่ใบหน้านั้น แต่กลับทะลุผ่านไปราวกับเป็นเพียงภาพลวงตาที่ไม่มีตัวตนในโลกนี้เมื่อเห็นฉากนี้ จักรพรรดิหยกก็ขมวดคิ้วแน่น“ไม่สิ มันไม่ใช่ความวุ่นวายที่คืบคลาน……นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของร่างกายมัน”“ส่วนหนึ่งของร่างกาย?” ซีหวังหมู่กุมกระจกคุนหลุน หรี่ตาเล็กน้อย “นี่คือ……ใบหน้าของมัน?”“หากไม่มีร่างหลักขับเคลื่อน ใบหน้านี้ไม่มีทางเคลื่อนไหวได้ด้วยตัวเอง……ร่างหลักของมันต้องอยู่ใกล้ๆ นี่แน่!”จักรพรรดิหยกเงยหน้าอย่างรวดเร็ว ดวงตาอันระยิบระยับมองไปรอบๆ “แต่……ทำไมเราถึงไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายเลย? มันอยู่ที่ไหนกันแน่?”พรวด!!ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ก็มีเสียงครางดังมาจากบนบันได เห็นหลินชีเยี่ยกระอักเลือดออกมา ดวงตากลายเป็นพร่ามัว ราวกับร่างที่หมดสติ ร่วงหล่นลงไปอย่างอ่อนแรง
