ี้ เมฆหนวดบนท้องฟ้าค่อยๆ ลดระดับลงมา ราวกับท้องฟ้ากำลังถล่ม ค่อยๆ กดลงมาเหนือศีรษะของหยวนสื่อเทียนจุน ดวงตาบนหนวดเหล่านั้นขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของเทียนจุน เมื่อเทียบกันแล้ว ร่างของนักพรตยังเล็กกว่าม่านตาของดวงตาที่บิดเบี้ยวนี้เสียอีก“ชำระจิต ปราบมาร”คำพูดหนักแน่นดังมาจากอีกด้าน เทียนจุนองค์ที่สองก้าวเข้าสู่มหาสมุทรสีเลือด พร้อมกันนั้น ระลอกคลื่นสีฟ้าจางก็แผ่ออกจากผิวน้ำ ทันใดนั้นก็กวาดพื้นที่บริสุทธิ์ขนาดสองสามกิโลเมตรในมหาสมุทรสีเลือดนี้หลิงเป่าเทียนจุน มือหนึ่งถือคทาหรูอี้ อีกมือถือคทาสีทอง รัศมีจางๆ แผ่ออกจากร่าง ขับไล่มลพิษจันทร์แดงรอบตัวเมื่อรับรู้ถึงรัศมีนั้น ดวงตาบนหนวดทั้งหมดหดตัวเล็กน้อย ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างที่สุดนั่นคือกลิ่นอายของรากฐานโลกที่หลิงเป่าเทียนจุนนำมาจากวิหารปฐมเทพ… ซึ่งก็คือ ‘สมอ’ ที่ใช้ในการต้านทานมลพิษของคธูลูกระบี่ไม้เล่มหนึ่งบินมาจากทิศตะวันออก หยุดกลางอากาศเหนือผิวน้ำอีกด้านหนึ่งทันที ร่างในชุดนักพรตสีขาวดำปรากฏขึ้นในพริบตา ค่อยๆ จับด้ามกระบี่ไม้ ปิ่นปักผมยุ่งเหยิงปลิวไหวในสายลม ดวงตาคู่นั้นสงบนิ่งไม่หวั่นไหวเต้าเต๋อเทียนจุน เทียนจุนองค์ที่สามแห่งต้าเซี่ยหยวนสื่อ หลิงเป่า เต้าเต๋อ เทียนจุนทั้งสามยืนทำมุมสามเหลี่ยม พลังเทวะอันทรงพลังพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงศักดิ์สิทธิ์ราวกับเสาเทพพุ่งขึ้นสู่นภาอันไกลโพ้น ค้ำจุนท้องฟ้าอันวุ่นวายนี้เมื่อเ
