มชตะโกนด้วยความโกรธ ดาบยาวปรากฏในมือ แทงเข้าใส่หน้าอกเยลันเดด้วยความรวดเร็ว!ตูม!!!พร้อมกับพลังเทวะสีม่วงที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า คลื่นกระแทกหลายระลอกแผ่ปกคลุมโรงพยาบาล ผู้ช่วยพยาบาลทุกคนสะดุ้งถอยหลังกรูด ร้องอุทานด้วยความตกใจ มองไปที่ตึกผู้ป่วยที่มีพลังเทวะพลุ่งพล่านด้วยความงุนงง“เกิดอะไรขึ้น?!” หลี่อี้เฟยรีบเดินออกมาจากห้อง“เป็นกษัตริย์กิลกาเมช เขาต่อสู้กับคุณตาคนนั้นอีกแล้ว!”“แย่แล้ว……พวกนายหลบให้ดี ฉันจะไปดูสักหน่อย!”หลี่อี้เฟยฝ่าลมแรงที่เกิดจากการปะทะของพลังเทวะพุ่งเข้าไปในตึกผู้ป่วย วิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นบนสุดในคราวเดียวเมื่อเขาออกมาจากช่องบันได ลมแรงบนชั้นดาดฟ้าก็ค่อยๆ สงบลง ท่ามกลางพลังเทวะสีม่วงที่จางหายไป เยลันเดยืนอยู่ตรงกลาง สวมชุดขาวที่ไร้ฝุ่นละอองตรงหน้าเขา รอยแยกในอากาศค่อยๆ จางหายไป……“เย… เอ่อ……ท่านศาสดาผู้ยิ่งใหญ่ ท่านกิลกาเมชล่ะครับ?” หลี่อี้เฟยถามด้วยความสงสัยชายชราในชุดคลุมขาวค่อยๆ หันมา ใบหน้าเมตตาปรากฏรอยยิ้ม พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า“เจ้าทำได้ดีมาก บุตรของข้า……”แกร็ก!ในเวลาเดียวกัน ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าใต้ต้นไม้ใหญ่กลางลานนั้น หมากขาวเพียงเม็ดเดียวบนกระดานสั่นไหวเบาๆ แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีดำ……สายลมเย็นพัดผ่านโรงพยาบาล ทำให้ใบไม้บนต้นไม้ส่งเสียงดังซู่ซ่า กระดานหมากทั้งหมดกลายเป็นสีดำสนิท……หมอกท่ามกลางลมพายุ รอยแยกในอากาศแตกออกทันที หลินชีเยี่ยชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็ระด
