งลูซิเฟอร์ พุ่งเข้าชนร่างของเขาอย่างรวดเร็ว!“แค่สนามแม่เหล็กที่กำลังจะดับสูญ……คิดว่าข้าจะทำลายเจ้ามิได้หรือ?” ลูซิเฟอร์เห็นดังนั้น ดวงตาทั้งสองข้างก็หรี่ลงเล็กน้อย ปลายนิ้วยกขึ้น ชี้ไปข้างหน้ากลางอากาศตูม!!เสียงดังสนั่นหวั่นไหวปะทุขึ้นกลางอากาศ จากนั้นคลื่นระลอกเล็กๆ รูปโค้งคล้ายเส้นด้ายก็กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วของลูซิเฟอร์ที่ยื่นออกไปได้เพียงครึ่งทางก็พลันหยุดชะงักเขาหันกลับไปมองอย่างฉับพลัน เห็นปีศาจสุญตาที่กัดร่างอันชิงอวี๋อยู่กลายเป็นละอองเลือดกระจายไปทั่วฟ้าพลังงานที่บรรยายไม่ถูกแผ่ซ่านออกมา เหมือนคนป่าที่เพิ่งปีนออกมาจากถ้ำใต้ดินแล้วเห็นท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวมันคือความหวาดกลัวต่อความยิ่งใหญ่และสิ่งที่ไม่รู้จัก ในขณะนั้น เขารู้สึกว่าการดำรงอยู่ของตัวเองถูกย่อให้เล็กลงไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับเม็ดทราย“ประตูสัจธรรม?” ลูซิเฟอร์ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนไปในทันทีท่ามกลางละอองเลือดที่ปลิวว่อน ร่างสีแดงค่อยๆ ทรงตัวยืนขึ้น มิติเวลาเบื้องหลังเขาปั่นป่วนอย่างรุนแรง ในความพร่าเลือน มุมของประตูที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกจางๆ ปรากฏขึ้นอย่างเลือนรางบนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ดวงตาของอันชิงอวี๋ค่อยๆ เปิดขึ้น ตาซ้ายกลายเป็นสีเทาไร้ชีวิต ทันทีที่เห็นดวงตาข้างซ้ายนั้น ศีรษะของลูซิเฟอร์ก็ปวดแปลบ ราวกับระบบสุริยะทั้งหมดถูกบีบอัดอยู่ในสายตานั้น กระหน่ำเข้าสู่สมองของเขา พลังความรู
