๋ยิ้มอย่างขมขื่น กำลังจะพูดอะไรต่อ แต่สายตากลับหยุดนิ่งทันที มองไปยังข้างๆห่างจากเขาประมาณสองเมตร ปริภูมิเวลาก็เกิดความผันผวนอย่างรุนแรง มีขนาดประมาณกำปั้น หมากรุกบนโต๊ะหลายตัวถูกดูดเข้าไป แล้วหายไปในพริบตา“พวกมิโกปรากฏตัวอีกแล้ว” อันชิงอวี๋ถอนหายใจ “หลิงเป่าเทียนจุนพูดถูก… ช่วงนี้ ฉันรู้สึกได้ว่ามีบางสิ่งกำลังเรียกฉันข้ามปริภูมิเวลา น่าจะเป็นประตูสัจธรรมแน่ๆ”[เราเพิ่งมาที่นี่ได้วันเดียวเอง ความถี่ในการลงมาของพวกมันดูเหมือนจะเร็วขึ้นนะ] เจียงเอ่อร์กังวลเล็กน้อย“ไม่เป็นไร ถึงแม้จะมีมิโกมากสักเท่าไร ก็ไม่มีทางทะลวงสรวงสวรรค์ได้ เทพต้าเซี่ยน่าจะเตรียมการเกือบเสร็จแล้ว เรื่องการผนึกน่าจะเสร็จภายในสองสามวันนี้”อันชิงอวี๋มองไปที่ความผันผวนของปริภูมิเวลาที่ค่อยๆ สลายไป
