เมื่อได้ยินประโยคนั้น หลินชีเยี่ยถึงกับชะงักไปเล็กน้อยประโยคนี้ทำให้เขารู้สึกคุ้นหู…หลินชีเยี่ยใช้เวลาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็นึกขึ้นได้ว่าเคยได้ยินจากที่ไหน ตอนที่เขาจับเฮยถงได้ครั้งแรก เฮยถงบอกว่าที่เขามาหาหลินชีเยี่ยนั้นเป็นเพราะได้รับการชี้นำจากบางสิ่ง……และคำพูดที่สิ่งนั้นให้เขามาบอกต่อ ดูเหมือนจะคล้ายกับสิ่งที่เฉาเยวียนพูดมาก“เฉาเยวียน นายได้ยินประโยคนี้มาจากที่ไหนเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างสงสัยเฉาเยวียนชะงักไป “ไม่มีหรอก……ฉันแค่นึกขึ้นมาได้ ก็เลยพูดออกไปน่ะ ทำไมเหรอ?”“เปล่า……”“อ้อใช่ พวกเราจะไปกันแบบนี้เลยเหรอ? ไม่ชวนหลี่อี้เฟยไปด้วยเหรอ?”“ฉันเคยสัญญากับเขาว่าจะให้เขาใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา” หลินชีเยี่ยหันไปมองทางมหาวิทยาลัยซ่างจิงแล้วยิ้มบางๆ “เขาเจอที่ที่เหมาะกับตัวเองแล้ว ก็ปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่เถอะ”“จริงด้วย ด้วยนิสัยและความสามารถของเขา ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็คงเป็นที่ต้องการ” เฉาเยวียนพยักหน้า “ว่าแต่พวกเราจะขึ้นไปสรวงสวรรค์ยังไงล่ะ?”“ตำแหน่งของสรวงสวรรค์เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าอยู่ในเขตแดนต้าเซี่ยหรืออยู่ในหมอกหรือเปล่า……คนที่อาจจะรู้ตำแหน่งของมันได้ นอกจากเหล่าเทพของต้าเซี่ยแล้ว ก็มีแต่ผู้บัญชาการจั่วเท่านั้น”“นายหมายความว่า……”ดวงตาของหลินชีเยี่ยหรี่ลงเล็กน้อย “เรื่องที่พวกเรามามหาวิทยาลัยซ่างจิง นอกจากพวกเราแล้วก็มีแต่ผู้บัญชาการจั่วที่รู้ แต่พวกเราเพิ่งเข้
