ประกอบ ภาพพื้นหลัง โปรแกรมไฟทั้งหมดถูกจัดเตรียมไว้แล้ว ฉันแค่รับผิดชอบเปิดเท่านั้น”“อ้อ เข้าใจละ”“อ้อ ใช่……นายปลดเชือกให้พวกเขาหน่อยไหม พวกเขาดูตกใจมากเลย” หลู่เมิ่งเหล่ยชี้ไปที่มุมห้อง มีเจ้าหน้าที่หลายคนถูกมัดรวมกันอยู่เจ้าหน้าที่หลายคนถูกมัดติดกับขาโต๊ะ ถูกเทปใสปิดปาก ได้แต่มองดูเฉาเยวียนกับหลู่เมิ่งเหล่ยจัดการควบคุมอุปกรณ์ในห้อง พร้อมส่งเสียงอู้อี้เป็นระยะเฉาเยวียนเห็นว่าการแสดงของอันชิงอวี๋ใกล้จบแล้ว จึงแกะเทปที่ปิดปากพวกเขาออกชั่วคราว ถึงยังไงข้างนอกก็เสียงดังขนาดนี้ ต่อให้พวกเขาตะโกนก็คงไม่มีใครได้ยิน“พวกคุณเป็นใครกัน! กล้าดียังไงถึงบุกเข้ามา……”“หุบปาก!!” เฉาเยวียนจ้องพวกเขาอย่างดุดันภายใต้การข่มขู่อันดุดันของเฉาเยวียน ทุกคนรีบปิดปากเงียบในทันที พวกเขากลัวว่าชายที่มีใบหน้าเหมือนผู้ก่อการร้ายคนนี้จะชักปืนออกมายิงหัวพวกเขาให้แหลกเฉาเยวียนยิ้มเย็นชาพลางกล่าว “จำไว้ พวกนายไม่เห็นอะไรทั้งนั้นในวันนี้ อุปกรณ์พวกนี้ พวกนายเป็นคนจัดการเองทั้งหมด เข้าใจไหม? ใครกล้าพูดออกไป ฉันจะฉีกปากทิ้ง!”นักศึกษาเรียนดีพวกนี้ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน แค่เฉาเยวียนข่มขู่นิดหน่อย พวกเขาก็กลัวจนพยักหน้ารัวๆเฉาเยวียนลุกขึ้นยืนเดินไปข้างๆ หลู่เมิ่งเหล่ย มองร่างของเธอที่กำลังควบคุมเวทีอย่างตั้งใจแล้วถอนหายใจยาว“ขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเกี่ยวข้องด้วย”“ไม่เป็นไรหรอก ฉันก็เพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบในละครทีวี
