้เธอรู้ว่าชางหงไม่ได้ตาย การฆ่าตัวตายของเธอจะหมายความว่าอย่างไร?หลี่อี้เฟยไตร่ตรอง สุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะดับความคิดของเธอจะดีกว่า“ผมเข้าใจเรื่องราวของคุณแล้ว แต่ผมไม่ใช่เขาจริงๆ” หลี่อี้เฟยกล่าวอย่างจริงใจ “บางที ผมอาจเป็นภพใหม่ของเขา เลยดูคล้ายกัน แต่ผมคือหลี่อี้เฟย ไม่ใช่ ‘ชางหง’ ที่คุณรู้จัก……หากการเวียนว่ายตายเกิดมีจริง การที่ผมยืนอยู่ที่นี่บางทีอาจหมายความว่า ‘ชางหง’ ประสบเคราะห์ร้ายจริงๆ ในเมื่อทุกอย่างกลายเป็นอดีตไปแล้ว ‘ชางหง’ ได้ละทิ้งทุกอย่างและกลับชาติมาเกิดแล้ว คุณก็……ควรจะปล่อยวางได้แล้ว”เมื่อหลี่อี้เฟยพูดจบ เงาขาวก็เม้มริมฝีปากเล็กน้อย จ้องมองหลี่อี้เฟยอยู่นาน ก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความผิดหวังบรรดาเงาสีขาวหลายตนเดินออกมาจากด้านหลังห้องเรียน แล้วตบไหล่เธอ ราวกับกำลังปลอบโยนชั่วขณะต่อมา เธอก็รวบรวมความกล้า เขียนลงในสมุดบันทึกอีกครั้ง‘ขอโทษนะ ฉันเข้าใจผิด รบกวนคุณแล้ว’“ไม่เป็นไร ไม่ได้รบกวนอะไรหรอก” หลี่อี้เฟยโบกมือไปมา มองดูเงาสีขาวที่กำลังสะอื้นเงียบๆ รู้สึกผิดอย่างยิ่งแม้ว่าผู้ที่ฆ่าชางหงจะเป็นอสรพิษหนานต้า ไม่ใช่บุคลิกของหลี่อี้เฟย แต่ทั้งหมดนี้ก็เกิดจากเขา ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองเป็นสัตว์ที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง“นี่……คุณมีความปรารถนาอะไรไหม? มีอะไรที่ผมช่วยได้บ้าง?” หลี่อี้เฟยถามอย่างระมัดระวังเงาสีขาวครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วปรึกษาหารือกับเงาสีขาวอื่นๆ ก่อนจะเขียนต่อ‘เรามีควา
