ึงหยุดที่หน้าร้านเล็ก ขณะที่ซูเจ๋อกำลังเลือกไอศกรีมอย่างตื่นเต้น หลี่เจินเจินก็กวาดสายตามองรอบด้าน จู่ๆ สายตาก็พลันหยุดอยู่ที่มุมหนึ่ง!“อันนี้ราคาเท่าไหร่ครับ”“66 หยวน”“งั้นเอาพุดดิ้งอันข้างๆ หนึ่งอันก็พอครับ”“อันนี้หนึ่งหยวน”“ซูเจ๋อ!”“มีอะไรเหรอเจินเจิน? เธอก็อยากได้ด้วยเหรอ เถ้าแก่! เปลี่ยนเป็นสองอันครับ!”“ไม่ใช่!” หลี่เจินเจินกระชากแขนเขาอย่างเงียบๆ ใช้สายตาชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง “ดูนั่นสิ”ซูเจ๋อมองตามผ่านเลนส์แว่นตาพิเศษ เขาเห็นเงาสีขาวจางๆ อยู่ที่มุมลึกสุดของร้าน กำลังเดินวนเวียนข้างชั้นวางสินค้า มองดูขนมทั้งสองข้างด้วยความสนใจ“นั่นมัน……” ซูเจ๋อสบตากับหลี่เจินเจินทันที หลังจากนั้นเขาก็เปิดวิทยุสื่อสาร พูดบางอย่างกับสมาชิกคนอื่นๆแล้วเดินเข้าไปในร้านอย่างแนบเนียนหลี่เจินเจินเดินวนรอบชั้นวางของทุกชั้น หยิบถุงมันฝรั่งสองถุง แล้วค่อยๆ เดินไปทางเงาสีขาว เหมือนเงาขาวนั่นจะรับรู้ได้ว่าเธอกำลังจะเข้ามา มันจึงถอยหลังไปหลบที่มุมห้องโดยปกติแล้ว ในตอนกลางวัน คนทั่วไปจะไม่สามารถมองเห็นวิญญาณพวกนี้ได้ วิญญาณตนนั้นจึงคิดว่าการที่หลี่เจินเจินเดินมาทางนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่ไม่คาดคิดเลยว่า ขณะที่หลี่เจินเจินเดินผ่านตัวเขาไป มือของหลี่เจินเจินจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของมัน!ถุงมือที่หลี่เจินเจินสวมอยู่ก็มาจากกองบัญชาการหน่วยพิทักษ์ราตรีเช่นกัน เมื่อสัมผัสถูกเงาขาว ก็รู้สึกเหมือนจับแขนจริงๆ มุมปาก
