ลังนี้ได้ แต่ฉันกลัวว่าพวกเขาจะก่อเรื่องวุ่นวายในมหาวิทยาลัย เลยใช้เขตอาคมกักพวกเขาไว้ ปล่อยให้ออกมาทำกิจกรรมแค่ตอนกลางคืน”หลังฟังคำอธิบายของเจียงจือหัว อันชิงอวี๋ก็เข้าใจสถานการณ์โดยรวม “แสดงว่า สายตาของชีเยี่ยเมื่อครู่ ทำลายเขตอาคมของคุณ พวกเขาก็เลยหนีออกไปหมด?”“พวกเขาเป็นเด็กที่มีวินัย ปกติจะไม่วิ่งออกไปไหนง่ายๆ แต่นายมีพลังที่น่ากลัวเกินไป พวกเขาจึงตกใจและวิ่งหนีอย่างไม่คิด” เจียงจือหัวถอนหายใจเห็นสายตาแฝงความน้อยใจของเจียงจือหัว หลินชีเยี่ยก็รู้สึกเก้อเขิน เขาไม่รู้ว่าวิญญาณพวกนั้นเป็นใคร ยิ่งกว่านั้น เขาก็แค่จ้องมอง เขตอาคมก็แตก… จะไปหาเหตุผลที่ไหนได้?“พวกเขาจะออกจากมหาวิทยาลัยนี้ไหม?”“ตามหลักแล้วไม่น่านะ เนื่องจากพวกเขาอาศัยสนามแม่เหล็กภายในอาคารนี้ แม้ว่าฉันจะบำรุงรักษามาหลายปีแต่พวกเขาก็ยังคงเป็นเพียงเสี้ยววิญญาณ หากออกห่างจากอาคารนี้ไปไกล พวกเขาจะสลายทันที”หลินชีเยี่ยพยักหน้าครุ่นคิด “พวกเขามีอันตรายมั้ย?”“ไม่น่าจะมี พวกเขาไม่มีนิสัยก้าวร้าว สิ่งเดียวที่ทำได้คือสิงร่างคนเป็น……แต่พวกเขารู้จักขอบเขต แม้จะเข้าสิง ก็จะไม่ทำอะไรเกินเลย”โชคดีที่ไม่ทำให้เกิดความสูญเสียครั้งใหญ่… หลินชีเยี่ยคิดในใจ“มีทั้งหมดกี่คน?”“สิบสี่คน แต่บางคนขี้อาย น่าจะกลับมาเร็วๆ นี้ แต่มีบางคนที่กล้าหาญ และอยากรู้อยากเห็นโลกภายนอกมากคงจะไม่กลับมาง่ายๆ……”“แค่พาเสี้ยววิญญาณที่ไม่อยากกลับมา ไปยังห้องเรียนน
