กมาจากความมืดหลินชีเยี่ยสำรวจหญิงสาวอย่างละเอียด สายตาหยุดที่ป้ายชื่อของเธอชั่วครู่“เจียงจือหัว……นี่คือชื่อของคุณใช่ไหม?”หญิงสาวสงบสติได้แล้ว จ้องมองหลินชีเยี่ยด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความระแวง “นายเป็นใคร? แอบเข้ามาในมหาวิทยาลัยของเราทำไม?!”“ผมเป็นนักศึกษาที่นี่”“โกหก” เจียงจือหัวจ้องเขา พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นักศึกษาคนไหนจะมีดวงตาน่ากลัวขนาดนี้ และยังลากฉันมาที่นี่โดยไม่มีเหตุผล นายมาจากคณะไหน? คณะวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ หรือคณะพลังเหนือธรรมชาติ?”“ไม่ สาขาปรัชญา”“……”ในขณะที่หลินชีเยี่ยหยิบบัตรประจำตัวนักศึกษาออกมา เจียงจือหัวได้ชะงักไปอย่างชัดเจน“นาย……เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยซ่างจิงจริงๆ เหรอ?” เจียงจือหัวขมวดคิ้ว “ฉันคิดว่านายเป็นสมาชิกของสาวกเหมือนกับคนอื่นๆ”เมื่อได้ยินคำว่า ‘สาวก’ หลินชีเยี่ยก็หรี่ตาลง“หากรัตติกาลพึงมาเยือน?”“หากอะไรนะ?”“……ไม่มีอะไร”ไม่ใช่คนของหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่กลับรู้จักสาวก?[เธอเป็นผู้จัดการอาคารทั่วไปของมหาวิทยาลัยซ่างจิงจริงๆ ฉันตรวจสอบข้อมูลของเธอในระบบภายในแล้ว]เสียงของเจียงเอ่อร์ดังผ่านหูฟังบลูทูธของหลินชีเยี่ย ที่ประตูหลังของอาคารเรียน อันชิงอวี๋กำลังนั่งรถเข็นเคลื่อนตัวมาทางนี้[เจียงจือหัว อายุ 26 ปี เคยเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยซ่างจิง แล้วก็ลาออกไป แต่ไม่รู้ทำไมเธอกลับมาเป็นผู้จัดการอาคารทั่วไปอีกครั้ง ทำมาสี่ถึงห้าปีแล้ว]ในสังคมปัจจุบัน แทบจ
