ับมา ดึงมือเฉาเยวียนถอยหลังไปเรื่อยๆ“ตำนานนี่เป็นความจริงสินะ! ถ้าเราเข้าไป เราจะถูกผีตามแน่!”เฉาเยวียนส่ายหน้าอย่างใจเย็น “ไม่ต้องกังวล มีผมอยู่ ไม่มีใครตามคุณหรอก……ผมอยากดูว่าใครกำลังแกล้งทำเป็นผี”“คุณเอาดาบไม้ไผ่มาด้วยใช่ไหม?”“เอามา อยู่ด้านหลังฉัน……แต่… แต่ดาบไม้ไผ่ฆ่าผีไม่ได้นะ!”“เอามาก็พอแล้ว”เฉาเยวียนจับมือของหลู่เมิ่งเหล่ยที่เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น แล้วผลักประตูเข้าไป เสียงดังกรีดร้องแหลมดังก้องอยู่ที่ชั้นหก!เมื่อได้ยินเสียงนี้ เงาที่ถือไฟฉายในห้อง 609 หันมาทันที เห็นเฉาเยวียนที่มีสีหน้าดุร้ายน่าเกรงขาม พร้อมกับหลู่เมิ่งเหล่ยยืนอยู่นอกประตู พร้อมกันนั้นก็ดับไฟฉาย รีบหลบเข้าไปยังขอบห้องที่มืดมิด และมีบางคนพุ่งตรงมาหาเฉาเยวียนสองคน!หลู่เมิ่งเหล่ยร้องอุทานออกมา แล้วหลับตาปี๋เห็นพวกนี้กล้าพุ่งเข้าใส่ตน เฉาเยวียนแค่นเสียงเย็นชา เอื้อมมือไปจับดาบไม้…ในขณะนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู“ผนึกต้องห้ามของนายมันโจ่งแจ้งเกินไป ให้ฉันจัดการเอง”เมื่อได้ยินเสียงนี้ มือของเฉาเยวียนที่กำลังจะคว้าดาบไม้ไผ่ค้างอยู่กลางอากาศ ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืดทันใดนั้น ดวงตาสีทองราวกับเตาหลอมพลันลุกโชนขึ้น!พลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวทะลักออกมา พร้อมกับการขยายของ [พิภพเทพ] เสียงระเบิดแหลมดังขึ้นในห้องเรียนราวกับมีบางสิ่งแตกออกเงาหลายดวงที่ลอยไปหาเฉาเยวียนรับรู้ถึงกลิ่นอายอันร้อนแรงที่พุ่งออกมาจากหลินชีเยี่ย จึง
