รู้สึกหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจทันที!“มาอีกแล้ว!”หลินชีเยี่ยหันหน้าไปมองในทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาส่องประกาย จิตสังหารพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!“คธูลูเหรอ” เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลินชีเยี่ย เฉาเยวียนก็ถามขึ้นทันที“ดูเหมือนฉันจะไม่ได้คิดไปเอง……ฉันจะออกไปดูหน่อย!”หลินชีเยี่ยยัดชามและตะเกียบทั้งหมดใส่มือเฉาเยวียนแล้วร่างก็กลายเป็นเงามืด หายลับไปในทันทีเฉาเยวียนอยากตามไปด้วย แต่ความเร็วของเขาช้ากว่าหลินชีเยี่ยมากเกินไป และเขาเชื่อว่าด้วยพลังของหลินชีเยี่ยตอนนี้ น่าจะไม่มีปัญหา……เขามองชามและตะเกียบในมือ ถอนหายใจอย่างจนปัญญา แล้วเริ่มผูกผ้ากันเปื้อนให้ตัวเองอย่างเงียบๆ
