ังหายไป เวลาในวิหารก็กลับคืนสู่ปกติ ท่ามกลางความเงียบสงบ มีเพียงเปลวไฟในเตาหลอมที่ดังปะทุ…สายธารแห่งกาลเวลาใต้เท้าของหน้ากากหวังถอยกลับอย่างรวดเร็ว ทำให้ร่างของเขาไม่มั่นคงเขาแตะปลายนิ้วลงไป เรือแคนูปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า บรรทุกร่างของเขา ไหลย้อนกระแสเวลา เส้นเวลาในอดีตไหลผ่านดวงตาของเขาหน้ากากหวังนั่งบนเรือลำเดียว ไอออกมาอย่างรุนแรง ดวงตาจับจ้องไปยังต้นน้ำของกระแสเวลา ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งในที่สุด สายตาก็เปล่งประกายขึ้นมา เขาบังคับเรือมุ่งหน้าไปยังช่วงหนึ่งของกระแสเวลา รอยแยกของเวลาเบิกกว้างขึ้นตรงหน้าเรือ ร่างของเขาก็หายวับเข้าไปสายธารแห่งกาลเวลาถอยกลับจากตัวหน้ากากหวัง ขณะนี้เขายืนอยู่บนพื้นผิวทะเลที่เงียบสงัด หมอกสลัวปกคลุมรอบด้าน ไกลออกไป กำแพงหมอกชายแดนต้าเซี่ยปรากฏเลือนรางใบหน้าของหน้ากากหวังฉายแววยินดีเขาทำสำเร็จแล้วเขาใช้กฎแห่งเวลา เดินทางย้อนกลับไปยังอดีตเมื่อหนึ่งปีก่อน ในช่วงเวลานี้ หน่วยเร้นลับยังคงติดอยู่ในลูปของหมู่บ้านชาวประมง และไม่ว่าจะเป็นฝั่งหน่วยพิทักษ์ราตรีหรือเหล่าเทพต้าเซี่ยก็ยังไม่สังเกตเห็นสถานที่แห่งนี้“แค่ก แค่ก แค่ก”ตอนนี้หน้ากากหวังดูแก่ชรามากกว่าเดิม ราวกับคนชราที่จวนเจียนสิ้นอายุขัย เพียงไอเบาๆ ไม่กี่ครั้ง ก็ราวกับจะไอปอดออกมาหน้ากากหวังสำรวจสภาพร่างกาย การย้อนเวลากลับไปหนึ่งปีนี้ ทำให้เขาสูญเสียอายุขัยไปอย่างน้อยหกปี หากไม่ใช่เพราะซีหวังหมู่ให้
